ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΕΙΣ | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | ΔΙΟΙΚΗΣΗ | ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ | ΙΣΤΟΡΙΑ | ΔΙΕΘΝΕΣ ΡΟΤΑΡΥ | ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ

 
 

Ο Εορτασμός της 75ετίας από την ίδρυση του Ομίλου...

     
     

ΙΔΡΥΣΙΣ
ΙΔΡΥΤΙΚΑ ΜΕΛΗ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΥΜΝΟΙ
ΚΑΜΠΑΝΑ 100ΕΤΙΑΣ
ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 75ΕΤΙΑΣ

  Το Μάιο του 2004, ο Ροταριανός Όμιλος Αθηνών εόρτασε την επέτειο των 75 ετών από την ίδρησή του οργανώνοντας μια εκδήλωση, όπου και βράβευσε εξέχουσες προσωπικότητες της Ελληνικής Κοινωνίας, οι οποίες έχουν υποστηρίξει το ανθρωπιστικό και πολιτιστικό έργο του Ομίλου.

 

 

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς 75ετίας τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν ἔλαβε χώραν εἰς τὴν Αἴθουσαν Γερουσίας τοῦ Κτιρίου τῆς Παλαιᾶς Βουλῆς – σήμερα Ἐθνικὸν Ἱστορικὸν Μουσεῖον Ἀθηνῶν – εἰς τὶς  26 Μαΐου 2004.

 

Διοικητικὸν Συμβούλιον 75ετίας Ρ.Ο. Ἀθηνῶν 2003-04

 

Ἐπίτιμος Πρόεδρος 75ετίας ἡ Α.Ε. ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας

κύριος  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

        

Πρόεδρος Δημήτριος Τσιμπούκης
Α´ Ἀντιπρόεδρος Νικόλαος Μουρτζοῦκος
Β´ Ἀντιπρόεδρος Κωνσταντῖνος Λοϊζίδης
Γενικὸς Γραμματεὺς Γρηγόριος Γρηγορόπουλος
Ταμίας Εὐάγγελος Κολοκοτρώνης
Κοσμήτωρ Γεώργιος Ραϊλάκης
Α´ Εἰδικὸς Γραμματεὺς Γεώργιος Πρωτόπαπας
Β´ Εἰδικὸς Γραμματεὺς Δημήτριος Τριγάζης
Μέλη Βασίλειος Βάρσος
  Κωνσταντῖνος Θεοδωρόπουλος
  Δημήτριος Καραπιστόλης
   Ἀθανάσιος Κοντοθανάσης
  Δημήτριος Μπαλλῆς
  Μιχαὴλ Πουλμέντης
Προπρόεδρος Τάσος Παπαϊωάννου

                              

Ὁ Πρόεδρος Δημήτριος Τσιμπούκης κηρύσσων τὴν ἔναρξιν τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 75ετίας


 

Ø             Εὐχαριστίαι Προέδρου-Γραμματέως

            «Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ Μέλη τοῦ Ρο­ταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν εἶναι ἰδιαιτέρως εὐτυχῆ καὶ ὑπερήφανα, ποὺ ἡ θη­τεία τους συμπίπτει μὲ τὴν συμπλήρωσιν 75 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως καὶ λει­τουργίας τοῦ Ὁμίλου. Εἶναι πολὺ σημαντικὸν γεγονός, ἕνα ἰδιωτικὸν Σω­μα­τεῖον νὰ προ­σφέρη ἐπὶ 75 χρόνια συνεχῶς τὶς ὑπηρεσίες του εἰς τὸν ἔχοντα ἀνάγκην συ­νάνθρωπον καὶ τὴν Ἑλλάδα μας. Εἰς τὴν προσπάθειάν του αὐτὴν εὗρε θερμοὺς συ­μπα­ραστάτας καὶ εἰλικρινεῖς φίλους, Ἀρχιερεῖς καὶ Κληρικούς, Πο­λι­τειακοὺς Ἄρχοντες καὶ Πολιτικούς, Οἰκονομικοὺς παρά­γοντες καὶ Πνευματικοὺς Ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ πολ­λοὺς ἁπλοῦς πο­λί­τες, ποὺ ἀγαποῦν τὸν ἄνθρωπον καὶ πιστεύουν εἰς τὸν Θεὸν καὶ ποὺ ἐστήριξαν τὴν προσπάθειαν καὶ ἐνίσχυσαν τὸ ἔργον τοῦ Ὁμίλου ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς. Τοὺς εὐχαριστοῦμεν ἀπὸ καρδιᾶς καὶ τοὺς εὐ­γνω­μο­νοῦμεν ἐκ βαθέων διὰ τὴν πολύτιμη παρουσίαν τους καὶ τὴν θερμὴ καὶ ἰδιαιτέρως ἀπο­τε­λε­σματικὴ βοήθειά τους. Ἡ ἀγάπη τους καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τους μᾶς ἐνισχύουν καὶ μᾶς δίδουν δύ­ναμιν νὰ συνεχίσωμεν. Ἡ σημερινὴ ἐκδήλωσις ἄς εἶναι τὸ ἀντίδωρον τῆς ἀγάπης τους, ἡ σπονδὴ τῆς εὐγνωμοσύνης μας πρὸς ὅλους, ὅσους μᾶς βοηθοῦν καὶ εὑρί­σκον­ται κοντὰ μας, ἰδιαιτέρως δὲ πρὸς αὐτούς, ποὺ τιμῶνται σήμερα. Τοὺς εὐ­χα­ρι­στοῦ­με καὶ τοὺς εὐ­χό­μεθα ἐκ μέσης καρδίας νὰ εἶναι πάντα ὑγιεῖς, δη­μι­ουρ­γι­κοὶ καὶ εὐτυχεῖς, ἐπ’ἀγαθῷ τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας καὶ εἰς δόξαν Θεοῦ». ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΙΜΠΟΥΚΗΣ (Πρόεδρος) - ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ (Γεν. Γραμματεύς).

Ἄποψις τῆς προεδρικῆς τραπέζης. Διακρίνονται, μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ὁμίλου,

 ἡ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κυρία Ἄννα Ψαρούδα-Μπενάκη καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Δρ. Μεθόδιος.

 

--         Τῇ Ὑ­περ­μά­χῳ (Χορωδία Δήμου Βούλας ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς Λιουντμίλα Καζάρτσεβα)

--         Εἰ­σή­γη­σις Προ­έ­δρου Δημητρίου Τσιμπούκη:

            Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, Κυ­ρί­α Πρό­ε­δρος τῆς Βου­λῆς, Κύ­ρι­οι Πρό­­ε­δροι, Κύριοι Ὑ­πουρ­γοί, Πα­νο­σι­ο­λο­γι­ώ­τα­τε ἐκ­πρό­σω­πε τοῦ Μα­κα­ρι­ω­τά­του Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Ἀ­θη­νῶν καὶ πά­σης Ἑλ­λά­δος Κυ­ρί­ου Χρι­στο­δού­λου, πά­τερ Φιλήμων, Κύ­ρι­οι Βου­λευ­ταί, ἐ­ρί­τι­μες Κυ­ρί­ες καὶ ἀ­ξι­ό­τι­μοι Κύ­ρι­οι,

            Ὁ Ρο­τα­ρι­α­νὸς Ὅ­μι­λος Ἀ­θη­νῶν εἶ­ναι βα­θύ­τα­τα συ­γκι­νη­μέ­νος καὶ πο­λὺ ὑ­πε­ρή­φα­νος, ποὺ Σεῖς, οἱ δι­α­πρε­πεῖς πο­λῖ­ται τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Κοι­νω­νί­ας, τι­μᾶ­τε μὲ τὴν εὐ­γε­νι­κὴ πα­ρου­σί­α σας τὴν ἐ­πέ­τει­ον τῶν 75 χρό­νων ἀ­πὸ τῆς ἱ­δρύ­σε­ως τοῦ Ρο­τα­ρι­α­νοῦ Ὁ­μί­λου Ἀ­θη­νῶν.

            Ἰ­δι­αι­τέ­ρως, μὲ εὐ­γνώ­μο­να αἰ­σθή­μα­τα καὶ ἐκ μέ­σης καρ­δί­ας εὐ­χα­ρι­στοῦ­με :

-           Τὸν Σε­βα­σμι­ώ­τα­τον Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πον π. Θυ­α­τεί­ρων καὶ Με­γά­λης Βρε­ταν­νί­ας, Μη­τρο­πο­λί­την Πι­σι­δί­ας Δρα Με­­θό­δι­ον γι­ὰ τὴν ἀ­γά­πην του καὶ τὴν πρό­θυ­μον ἀ­πο­δο­χὴν του, νὰ εἶ­ναι ὁ ὁ­μι­λη­τὴς τῆς ση­με­ρι­νῆς ἐκ­δη­λώ­σε­ως.

-           Τὴν Πρό­ε­δρον τῆς Βου­λῆς, κα­λὴ φί­λη τοῦ Ὁ­μί­λου, Κυ­ρί­αν Ἄν­να Ψα­ρού­δα-Μπε­νά­κη δι­ὰ τὴν ἄ­με­σον ἀ­ντα­πό­κρι­σίν της νὰ με­τά­σχη τοῦ ἑ­ορ­τα­σμοῦ καὶ νὰ ἐ­πι­δώ­ση προ­σω­πι­κῶς τὶς δι­α­κρί­σεις τῆς εὐ­γνω­μο­σύ­νης μας.

-           Τὸν πρ. Πρό­ε­δρον τῆς Κυ­πρι­α­κῆς Δη­μο­κρα­τί­ας κύ­ρι­ον Γι­ῶρ­γον Βα­σι­λεί­ου, ποὺ ἔ­κα­με ὁ­λό­κλη­ρο τα­ξεῖ­δι γι­ὰ νὰ εἶ­ναι σή­με­ρα κο­ντὰ μας.

-           Τὸν πρ. Πρω­θυ­πουρ­γὸν καὶ Ἐ­πί­τι­μον Πρό­ε­δρον τῆς Ν.Δ. κύ­ρι­ον Κων­στα­ντῖ­νον Μη­τσο­τά­κην, τὴν κο­ρυ­φαί­α αὐ­τὴν πο­λι­τι­κὴν προ­σω­πι­κό­τη­τα τοῦ τό­που μας καὶ Νέ­στο­ρα τοῦ πο­λι­τι­κοῦ βί­ου τῆς πα­τρί­δος μας.

-           Τὸν πρ. Πρω­θυ­πουρ­γὸν καὶ Πρό­ε­δρον τοῦ Ἀ­ρεί­ου Πά­γου ἐ­πὶ τι­μῇ κύ­ρι­ον Ἰ­ωάν­νην Γρί­βαν.

-           Τὸν ἐ­πί­λε­κτον φί­λον τοῦ Ὁ­μί­λου Ὑ­πουρ­γὸν Ἐ­σω­τε­ρι­κῶν κύ­ρι­ον Προ­κό­πην Παυ­λό­που­λον.

-           Τὸν Ὑ­φυ­πουρ­γὸν Παι­δεί­ας κύ­ρι­ον Σπῦ­ρον Τα­λι­α­δοῦ­ρον.

-           Τὸν πρ. Ἀ­ντι­πρό­ε­δρον τῆς Βου­λῆς καὶ π. Ὑ­πουρ­γὸν, Βου­λευ­τὴν κύ­ρι­ον Κώ­σταν Γεί­το­να.

-           Τὸν Ἐκπρόσωπον τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπι­σκό­που Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Κυρίου Χρι­στο­δούλου – ποὺ λόγῳ ἐκτάκτου κωλύμματος δὲν μπό­ρε­σε νὰ εἶναι μαζὶ μας σήμερα – Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρί­την Πατέρα Φιλήμονα Πατεράκη, καὶ ὅ­λους Σᾶς, τε­τι­μέ­νοι φί­λοι, ποὺ κο­σμεῖ­τε καὶ λα­μπρύ­νε­τε μὲ τὴν ἀ­κτι­νο­βό­λο πα­ρου­σί­α Σας τὴν ἐ­πέ­τει­ον τῶν 75 χρό­νων ἀ­πὸ τῆς ἱ­δρύ­σε­ως τοῦ Ὁ­μί­λου μας. Σᾶς εὐ­χα­ρι­στοῦ­μεν ἀ­πὸ καρ­δι­ᾶς καὶ Σᾶς εὐ­γνω­μο­νοῦ­με γι­ὰ τὴν πο­λύ­χρο­νη, οὐ­σι­α­στι­κὴ καὶ πο­λύ­τι­μη πα­ρου­σί­α Σας εἰς τὴν ζω­ὴν καὶ τὸ ἔρ­γον τοῦ Ρο­τα­ρι­α­νοῦ Ὁ­μί­λου Ἀ­θη­νῶν. Ἡ ση­με­ρι­νὴ ἐκ­δή­λω­σις εἶ­ναι ἡ ἐ­λα­χί­στη ἔκ­φρα­σις τι­μῆς καὶ ἀ­γά­πης πρὸς Σᾶς, εἶ­ναι ἡ σπον­δὴ τῆς εὐ­γνω­μο­σύ­νης μας πρὸς ὅ­λους Σᾶς, ποὺ εὑ­ρί­σκε­σθε κο­ντὰ μας, λί­γα ἤ πολ­λὰ χρό­νι­α, συ­μπα­ρί­στα­σθε εἰς τὸ ἔρ­γον μας καὶ μᾶς βο­η­θεῖ­τε, ὥ­στε νὰ ἐ­πι­τε­λέ­σου­με τὴν ἀ­πο­στο­λὴν μας ὡς ἄν­θρω­ποι, ὡς Ἕλ­λη­νες, ὡς Ρο­τα­ρι­α­νοὶ καὶ κυ­ρί­ως ὡς Ὀρ­θό­δο­ξοι Χρι­στι­α­νοί. Σᾶς εὐ­γνω­μο­νοῦ­με καὶ Σᾶς πα­ρα­κα­λοῦ­με νὰ συ­νε­χί­σε­τε τὴν πο­λύ­τι­μη καὶ ἀ­να­ντι­κα­τά­στα­τη συμ­με­το­χὴ Σας εἰς τὴν ζω­ὴ καὶ δρᾶ­σιν τοῦ Ὁ­μί­λου. Ἡ πα­ρου­σί­α Σας μᾶς ἐ­νι­σχύ­ει καὶ μᾶς δί­δει δύ­να­μιν καὶ κου­ρά­γι­ο νὰ συ­νε­χί­σου­με τὴν προ­σπά­θει­α. Ἡ ση­με­ρι­νὴ «ἑ­ορ­τὴ ἀ­γά­πης» ἄς εἶ­ναι στα­θμὸς καὶ συγ­χρό­νως ἀ­φε­τη­ρί­α γι­ὰ ὅ­λους ἐ­μᾶς τοὺς Ἕλ­λη­νες Ρο­τα­ρι­α­νοὺς γι­ὰ νέ­ους ἀ­γῶ­νες, με­γα­λύ­τε­ρη προ­σπά­θει­α, πε­ρισ­σό­τε­ρα καὶ οὐ­σι­α­στι­κώ­τε­ρα ἀ­πο­τε­λέ­σμα­τα γι­ὰ τὸν ἔ­χο­ντα ἀ­νά­γκην συ­νάν­θρω­πον καὶ τὴν Πα­τρί­δα μας. Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ.

 

- -        Ὕ­μνος τοῦ Ρ.Ο. Ἀθηνῶν (Γ. Σκλά­βου – Α. Δό­ξα, 1950) (Χορωδία Δήμου Βούλας ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς Λιουντμίλα Καζάρτσεβα)

Ἄποψις τῶν ἐπισήμων

 


 

- -        Πα­ρου­σί­α­σις τοῦ ὁμιλητοῦ Σεβασμιωτάτου Δρ. Με­θο­δί­ου :

 

Κυ­ρί­ες καὶ Κύ­ρι­οι, ὁ Ρο­τα­ρι­α­νὸς Ὅ­μι­λος Ἀ­θη­νῶν, δὲν θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ σκε­φθῆ σπου­δαι­ό­τε­ρον ὁ­μι­λη­τήν, ση­μα­ντι­κω­τέ­ραν προ­σω­πι­κό­τη­τα καὶ ἐ­πι­φα­νέ­στε­ρον Ἱ­ε­ράρ­χην τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κ­λη­σί­ας μας ἀ­πὸ τὸν Σε­βα­σμι­ώ­τα­τον Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πον π. Θυ­α­τεί­ρων καὶ Με­γά­λης Βρε­ταν­νί­ας Δρα Με­θό­δι­ον δι­ὰ τὴν ση­μα­ντι­κὴν αὐ­τὴν ἐ­πέ­τει­ον, ποὺ ὅ­λοι μα­ζὶ ἑ­ορ­τά­ζο­μεν. Ὁ Σε­βα­σμι­ώ­τα­τος ἐ­γεν­νή­θη εἰς τὰ Κα­λύ­βι­α Φε­νε­οῦ Κο­ριν­θί­ας. Ἐ­σπού­δα­σε εἰς τὴν Θε­ο­λο­γι­κὴν Σχο­λὴν τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν, ἔ­κα­με με­τα­πτυ­χι­α­κἐς σπου­δὲς εἰς τὸ Πα­νε­πι­στή­μι­ον Μά­ντσε­στερ τῆς Ἀγ­γ­λί­ας, ἀ­πὸ τὸ ὁ­ποῖ­ον ἀ­νε­κη­ρύ­χθη Δι­δά­κτωρ Φι­λο­σο­φί­ας τὸ 1962. Ἀ­νε­κη­ρύ­χθη ἐ­πί­σης Δι­δά­κτωρ Θε­ο­λο­γί­ας τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἐ­διμ­βούρ­γου τὸ 1970 καὶ τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Θε­ο­λο­γι­κῆς Σχο­λῆς τῆς Βο­στώ­νης τὸ 1984. Ἡ στα­δι­ο­δρο­μί­α του εἶ­ναι ἐ­ντυ­πω­σι­α­κή : Χει­ρο­το­νή­θη­κε δι­ά­κο­νος τὸ 1947 καὶ πρε­σβύ­τε­ρος τὸ 1950. Τό 1951 ἕ­ως τὸ 1954 δι­ο­ρί­ζε­ται ἱ­ε­ρα­τι­κὸς προϊ­στά­με­νος τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Κοι­νό­τη­τος Μο­νά­χου, τὸ 1954-56 ἀρ­χι­γραμ­μα­τεὺς τοῦ Πα­τρι­αρ­χεί­ου Ἀ­λε­ξαν­δρεί­ας. Τὸ 1958-60 ἱ­ε­ρα­τι­κὸς προϊ­στά­με­νος τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Κοι­νό­τη­τος Ἀδ­δὶς Ἀ­μπέ­μπα. Τὸ 1966-68 δι­ο­ρί­ζε­ται γραμ­μα­τεύς τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κ­λη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος. Τὸ 1968-79 ἐ­κλέ­γε­ται Μη­τρο­πο­λί­της Ἀ­ξώ­μης (Αἰ­θι­ο­πί­ας) καὶ τὸ 1979-88 Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πος Θυ­α­τεί­ρων καὶ Με­γά­λης Βρε­ταν­νί­ας. Εἶ­ναι μέ­λος τῆς Académie Internationale des Sci­e­n­ces Re­ligieuses, δι­ε­τέ­λε­σε Πρό­ε­δρος τῆς Δι­ορ­θο­δό­ξου Θε­ο­λο­γι­κῆς Ἐ­­πι­στή­μης γι­ὰ τὸν δι­ά­λο­γο μὲ τοὺς Ἀγ­γ­λι­­κα­­νούς, μέ­λος τῆς Προ­­συ­νό­δου γι­ὰ τὴν προ­πα­ρα­σ­κευ­ὴ τῆς Πα­νορ­θο­δό­ξου Συ­νό­δου, καὶ Γε­νι­κὸς Γραμ­μα­τεὺς τῆς Δι­ορ­θο­δό­ξου Θε­ο­λο­γι­κῆς Ἐ­πι­τρο­πῆς γι­ὰ τὸν δι­ά­λο­γο μὲ τὶς Ἀρ­χαῖ­ες Ἀ­να­το­λι­κὲς Ἐκ­κ­λη­σί­ες καὶ ἔ­χει τι­μη­θεῖ μὲ πά­ρα πολ­λὰ ἑλ­λη­νι­κά, αἰ­θι­ο­πι­κὰ καὶ ἐκ­κ­λη­σι­α­στι­κὰ πα­ρά­ση­μα. Εἶναι Πρόεδρος καὶ Μέγας Εὐεργέτης πολ­­λῶν Ἐκ­κλησιαστικῶν καὶ Θεολογικῶν Ὀργανισμῶν καὶ εὐαγῶν Ἱδρυμάτων.  Ὁ Σε­βα­σμι­ώ­τα­τος εἶ­ναι ὁ πο­λυ­γρα­φό­τα­τος συγ­γ­ρα­φεύς, ποὺ θυ­μί­ζει τοὺς με­γά­λους συγ­γ­ρα­φεῖς τῆς Θε­ο­λο­γί­ας Ὠ­ρι­γέ­νην καὶ Χρυ­σό­στο­μον Πα­πα­δό­που­λον, μὲ τὸ ἀ­ναρ­ρί­θμη­τον πλῆ­θος ἔρ­γων του, ποὺ ἔ­χει δη­μο­σι­εύ­σει καὶ ποὺ ἄν ἤ­θε­λα ἁ­πλῶς καὶ μό­νον νὰ ἀ­να­φέ­ρω τοὺς τίτ­λους, θὰ ἐ­χρει­ά­ζε­το πο­λὺς χρό­νος. Κα­θ’ὅ­λην τὴν δι­άρ­κει­αν τῆς ἀρ­χι­ε­ρα­τεί­ας του ἐ­φά­νη κα­τ’ἐ­ξο­χὴν μὲ ἔρ­γα ἡ με­γα­λω­σύ­νη τοῦ Ἀν­δρός, ἡ ἀ­πέ­ρα­ντη ἀ­γά­πη του γι­ὰ τὴν Ἑλ­λά­δα καὶ ἡ ἀ­τέ­λει­ω­τη ἀ­φο­σί­ω­σί του εἰς τὴν Ὀρ­θο­δο­ξί­α καὶ τὸν ἀ­πό­δη­μον Ἑλ­λη­νι­σμόν. Προ­σέ­φε­ρε τὰ πά­ντα καὶ ἔ­δει­ξε πῶς πρέ­πει νὰ εἶ­ναι ὁ ὀρ­θό­δο­ξος Ἱ­ε­ράρ­χης, ὁ Ἕλ­λην ὀρ­θό­δο­ξος Ἱ­ε­ράρ­χης. Αὐ­τόν, τὸν δι­α­πρε­πῆ καὶ Σε­βά­σμι­ον Πα­τέ­ρα τοῦ Ἑλ­λη­νι­σμοῦ καὶ τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας, πα­ρα­κα­λέ­σα­με νὰ εἶ­ναι ὁ ὁ­μι­λη­τὴς τῆς βρα­δυ­ᾶς. Τίτ­λος τῆς ὁ­μι­λί­ας του εἶ­ναι : «75 χρό­νι­α ἀν­θρω­πι­στι­κῆς προ­σφο­ρᾶς, ἐ­θνι­κῆς καὶ πο­λι­τι­στι­κῆς δρά­σε­ως». Πα­ρα­κα­λῶ τὸν ὁ­μι­λη­τὴν νὰ λά­βη τὸν λό­γον.

 

 

- -        Ὁμιλία Σεβασμιωτάτου Δρος Μεθοδίου.

Ὁ Σεβασμιώτατος  Ἀρχιεπίσκοπος πρ. Θυατείρων & Μεγάλης Βρεταννίας,

Μητροπολίτης Πισιδίας Δρ. Μεθόδιος εἰς  τὸ βῆμα

 

75 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ

Κύριε Πρόεδρε τῆς Δημοκρατίας, Κύριε τ. Πρόεδρε τῆς Κυ­πρι­α­κῆς Δημοκρατίας, Κύριε Ἐπίτιμε Πρόεδρε τῆς Ν.Δ. καὶ τ. Πρω­θυ­πουρ­γέ, κύριε τ. Πρωθυπουργὲ καὶ Ἐ­πί­­τιμε Πρόεδρε τοῦ Ἀρείου Πάγου, τετιμημένοι φίλοι τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθη­νῶν, ἐπί­λεκτοι προ­σκε­κλη­μέ­νοι τῆς σημερινῆς ἐκδήλωσεως,

Μὲ τὸν Ροταριανὸν Ὅμιλον Ἀθηνῶν, ἔχω τὴν χα­ρὰν καὶ τὴν τιμὴν νὰ συνεργάζωμαι ἀπὸ τότε ποὺ ἐξε­λέ­γην Μη­τρο­πο­λί­της Ἀξώμης (Αἰθιοπίας), δηλαδὴ πε­ρισ­σό­τε­ρον ἀπὸ τρεῖς δεκα­ε­τίες. Ὁμολογῶ ὅτι κατὰ τὴν διάρ­κειαν τῆς μακρόχρονης αὐτῆς σχέ­­σεώς μου, εἶχα τὴν εὐ­και­ρίαν νὰ γνωρίσω ἀρκετὰ καλὰ τόσον τὰ περισσότερα Μέ­λη του, ὅσον καὶ κυρίως τὴν σπου­δαίαν δρᾶ­σιν καὶ τὸ πλού­σιον ἀνθρωπιστικόν, ἐθνικὸν καὶ πολιτι­στι­κὸν ἔ­ργον του καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἔχω ἐν­τυ­πωσιασθῆ βαθύτατα. Ὄχι μό­νον διότι εἶναι μεγάλο καὶ πολύπλευρο, ἀλλὰ καὶ δι­ό­τι γίνεται σε­μνὰ καὶ ἀθό­ρυ­βα, ὅπως ἁρμόζει νὰ γί­νε­ται καὶ ὅπως ἐπιτάσσει ἡ Ἁ­γία Γραφή. Πολλὲς φορὲς μὲ ἐβοήθησεν ὁ Ὅμιλος εἰς τὸ ἔρ­γον μου, σχεδὸν εἰς ὅλες τὶς θέσεις ἀπ’ὅπου ὑπηρέτησα, καὶ ὁ­μ­ο­λογῶ ὅτι αἰσθάνομαι βαθυτάτην ἱκανοποίησιν, ποὺ σή­με­ρα θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῇ 75ετηρίδι τοῦ Ὁμίλου γιὰ τὴν ἀν­θρω­πιστικὴν προσφορὰν του καὶ τὴν ἐθνικὴν καὶ πο­λι­τι­στι­κὴν δρᾶσίν του.

Ἐντιμότατοι Κύριοι Πρόεδροι, τετιμημένοι φίλοι τοῦ Ὁμίλου, ἐκλε­κτοὶ προσκεκλημένοι,

Τὸ Ρόταρυ ἱδρύθηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰώνα, τὸ 1905 εἰς τὶς Η.Π.Α. ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ δίψα τῶν ἀνθρώ­πων, ποὺ αἰ­σθάν­θηκαν τὴν ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ ἀπο­κ­τή­σουν τὴν θαλ­πωρὴ τῆς φιλίας καὶ τῆς συνα­δελ­φώ­σεως. Τὸ Ρόταρυ, ὅπως ἀναφέρει εἰς τὸ Κατα­στατικὸν του,  ἐκ­φρά­ζει ἕνα ἰ­δανικό καὶ αὐτὸ τὸ ἰδα­νι­κὸ εἶναι ἡ ἐκ­δή­λω­σις ἐνδιαφέροντος πρὸς τοὺς συναν­θρώπους ποὺ ἔχουν ἀνάγκη. Στὴν Ἑλλάδα ἡ δρᾶσι τοῦ Ρόταρυ ἀρχίζει τὸν Δε­κέμ­βριον τοῦ 1928, ὅπου ἱδρύθηκε στὴν Ἀθήνα ὁ πρῶ­­τος Ροτα­ρια­νὸς Ὅμιλος, ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀ­θη­­νῶν. Τὰ ἱδρυτικὰ μέλη τοῦ Ὁμίλου ἦσαν κορυφαῖες προ­­σω­πι­κό­τητες τῆς Ἑλληνικῆς Κοι­νωνίας τῆς ἐποχῆς ἐ­κεί­νης, ὅ­πως οἱ Σπήλιος Ἀγαπητός,  Ἰωάν­νης Ἀθηνο­γέ­νης, Ἀν­δρέ­ας Ἀνδρεάδης, Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης, Βα­­­­σίλειος Βοΐ­λας, Φίλιππος Δραγούμης, Σπυρίδων Λο­βέρ­δος, Ἀντώνης Μά­τσας, Στέλιος Παπαδημητρίου, Γρη­γόριος Ρακτιβάν, Δη­μήτριος Σισιλιᾶνος, Ἀντώνης Στα­θᾶτος, Ἀντώνιος Φίξ καὶ ἀρκετοὶ ἄλλοι ἐπιφανεῖς καὶ ἐπώνυμοι Ἀθηναῖοι. Ὅλοι αὐτοὶ ἐργάσθηκαν μὲ ἐνθουσιασμό, μεθο­δι­κό­τητα καὶ πολὺ κέφι, καὶ ἐδημιούργησαν ἕναν Ὅ­μιλο, ποὺ οἱ ἠθικές, ἀνθρωπιστικές, πολιτιστικές, ἐθνι­κὲς καὶ χρι­στιανικὲς ἀρχὲς του, θωράκισαν καὶ ἐνί­σχυ­σαν τὸν Ὅ­μι­λο, ὥστε μέχρι σήμερα, 75 χρόνια μετὰ νὰ ἐπιτελῆ τοὺς στό­χους του καὶ νὰ ἐκπληρώνη τὰ ἰδανικὰ του μὲ τὴν ἴ­δια ἀγάπη, τὴν ἴδια ἀφοσίωσι, τὴν ἴδια πίστι καὶ τὸν ἴ­διον ἐνθουσιασμό, ἀλλὰ καὶ τὶς ἴδιες ἀρχές, ὅπως τότε.

Ἐπὶ 75 συνεχῆ χρόνια, ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀ­θηνῶν ἔχει συμπαρασταθεῖ μὲ ἐνεργὸ καὶ δραστήριο τρό­­πο, μὲ τὶς ζωντανὲς πνευματικὲς δυνάμεις ποὺ δια­θέτει μέσα εἰς τοὺς κό­λπους του, σὲ κάθε μάχη, τὴν ὁποία χρειάσθηκε νὰ δώση τὸ Ἔ­θνος μας ἐναντίον κά­θε κινδύ­νου, ἀπὸ ὁποιονδήποτε καὶ ἄν προ­ερχόταν καὶ τὶς ὁποῖες ἐ­ξα­κολουθεῖ νὰ δίνη, ἰδιαιτέρως κατὰ τῆς ἠ­θι­κῆς ἀπά­θειας, ποὺ ἀποτελεῖ κυρίως τὸν μεγαλύτερο κίνδυνο γιὰ τὴν πνευματικὴ κληρονομιὰ τοῦ Ἔθνους μας, ἀλλὰ καὶ τῶν πνευματικῶν δυνάμεων ὁλόκληρης τῆς ἀνθρω­πό­τη­τος. Ὤρθωσε τὸ ἀνάστημά του ἐνάντια στοὺς ἠθι­κοὺς καὶ πνευματικοὺς ἐχθροὺς τοῦ Ἔθνους μὲ μιὰ πρω­­τό­­γνω­ρη ἠθική, πνευματική, κοινωνικὴ καὶ χρι­στια­νικὴ δρα­­στη­ριοποίησι τῶν δυνάμεών του. Μὲ βάσι τὸν κανόνα τῆς κα­λῆς θελήσεως καὶ μὲ τὴν ἀρχή «γε­φυ­ρώ­σατε τά χά­σματα μεταξὺ τῶν παλαιῶν καὶ νέων γε­νεῶν», μὲ κανόνες καὶ ἀρχές ποὺ δὲν ἦσαν καὶ τόσο εὔ­κολοι, κατώρθωσε ὁ Ρο­ταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν νὰ κινητοποιήση ὅλους ἐκεί­νους τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἔ­χουν εἰς τὴν πραγματικότητα ἕνα τρόπο ζωῆς, ποὺ στη­ρίζεται στὴν καλὴ θέλησι, στὸ πνεῦ­μα τῆς θυσίας καὶ στὶς μεγάλες ἀλήθειες τῆς ἐντι­μό­τη­τας, τῆς ἁγνότητας, τῆς ἀ­νι­διοτέλειας καὶ κυρίως τῆς ἀ­γά­πης πρὸς τὸν συ­νάνθρωπον. Μ’αὐτὸν τὸν τρόπον κα­τά­­φε­ρε νὰ οἰ­κο­δο­μήση ἕνα μέτωπο ἄμυ­νας ὅλων τῶν ἀν­θ­ρώ­πων καλῆς θελήσεως στὸν τόπο μας καὶ νὰ προ­βά­λη τὴν προ­σέγ­γι­σι μεταξὺ τῶν λαῶν, σὰν μιὰ γέφυρα, ἡ ὁ­ποί­α θὰ βοη­θήση στὴν ἐπικράτησι τῆς εἰρήνης, τῆς κα­λῆς θε­λή­σε­ως καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τῆς γῆς. Ἡ πλούσια δρᾶσι τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθη­νῶν κατὰ τὰ 75 χρόνια τῆς ζωῆς του, καλύπτει ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς, τὴν ὁποίαν συνθέτει ἡ κοι­­νω­νι­κὴ δρᾶσι πρὸς κάθε κατεύθυνσι, μέσα στὴν ὁ­ποία πε­ρι­λαμ­βάνεται καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ, ἡ πνευ­μα­τι­κὴ καὶ ἡ πο­λιτιστικὴ δραστηριότητα μὲ τὶς σπουδαῖες ὁμιλίες, ποὺ γί­νον­ται εἰς τὶς συνεστιάσεις τοῦ Ὁμί­λου καὶ ποὺ καλύ­π­τουν ποικίλα θέματα, καὶ ἡ συντήρησις καὶ ἔμπρακτος ἐ­φα­ρ­μογὴ τῶν ἐπιταγῶν τῆς Διδα­σκα­λί­ας τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως αὐ­τὲς φωτίζονται ἀπὸ τὸ παρά­δειγμα τοῦ Θεανθρώπου.

Ἀναφέρω, μὲ κάθε δυνατὴ συντομία, ἐλάχιστα πε­­πρα­γ­­μέ­να ἀπὸ τὴν μακρόχρονη, πολύπλευρη καὶ εὐ­ερ­­γε­τικὴν δρᾶσίν του :

1.                          Ὁ ἀγώνας τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν ἀδελφῶν μας τῆς Κύπρου γιὰ τὴν ἐπάνοδό τους εἰς τοὺς κόλπους τῆς μη­τέρας Ἑλ­λά­δος, ἔτυχε τῆς ὁλόψυχης συμπαρα­στά­σε­ως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ρό­ταρυ γενικώτερα καὶ εἰδικώτερα τοῦ Ρο­ταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθη­νῶν. Ἡ συμβολὴ του εἰς τὴν προ­α­­γωγὴν τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος δὲν περι­ω­ρί­σθηκε μό­νον μὲ διαφωτιστικὲς ὁμιλίες εἰς τὴν Ἑλ­λά­δα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ κῦρός του, τὸ ὁποῖον ἀντλεῖ ἀπὸ τὴν βασικὴ καὶ θε­με­λι­ώ­δη ἀρχὴ τοῦ Διεθνοῦς Ρόταρυ, τὴν ἀρ­χὴ τοῦ «ὑ­πη­­ρε­τεῖν», καὶ ἀπὸ μιὰ συνείδησι, ποὺ ἀ­σκεῖ­ται στὴν ὀ­ρθή δι­ά­κρισι τῆς ἔννοιας τοῦ δικαίου καὶ τοῦ ἀδίκου, μὲ τὴν ὁ­ποί­αν δια­κατέχονται οἱ Ροταριανοὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν κό­­σμον, ἔστειλε δια­φωτιστικὲς ἐπι­στολὲς πρὸς 745 Ρο­τα­ριανοὺς Ὁμίλους τῆς Με­γάλης Βρε­ταννίας καὶ τῆς Κοι­νοπολιτείας, ἀκόμη δὲ ἔστειλε καὶ ἄλλη ἐπιστολὴ κα­θὼς καὶ ἄλλο διαφωτιστικὸ ὑλικὸ σὲ περισ­σο­τέρους ἀπὸ 3.000 Ροταριανοὺς Ὁμίλους σ’ ὁλόκληρον τὸν κόσμον τὸ 1955, γιὰ νὰ προκαλέση, μὲ τὴν συναδελφικὴ ἀγάπη, ποὺ ἑνώ­νει τοὺς Ροταριανοὺς σ’ὁλόκληρον τὸν κόσμο, τὴν προ­σοχὴ καὶ τὸ ἐνδια­φέ­ρον τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώ­μης στὸν δίκαιο ἀγῶνα τῶν ἀδελφῶν μας Κυπρίων καὶ νὰ δι­α­μο­ρφώση τὴν ψυχο­λο­γία μιᾶς διεθνοῦς θετικῆς συμπα­ραστάσεως.

2.                          Στὰ δύσκολα χρόνια ποὺ ἀκολούθησαν μετὰ τὴν ἀπε­λευθέρωσι τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὶς δυνάμεις Κατοχῆς καὶ πάνω εἰς τὰ ἐρείπια ποὺ ἐδημιούργησαν οἱ κατα­κτητὲς καὶ τὰ γεγονότα ποὺ ἀκολούθησαν καὶ ποὺ εἶναι γνω­στὰ σ’ὅλους, ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν ἀνέ­πτυ­ξε ὅλη του τὴν δραστηριότητα γιὰ νὰ συ­μπα­ρα­σταθῆ εἰς τὸ δρᾶμα τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου, κυρί­ως τῶν ἀκριτικῶν χωριῶν, οἱ κάτοικοι τῆς ὁποίας, παρ’ὅλες τὶς διώξεις καὶ κα­ταστροφὲς ποὺ ὑπέστησαν, πα­ρέ­μειναν γνήσιοι Ἕλλη­νες καὶ ἀναδείχθηκαν γεν­ναῖοι πατριῶ­τες. Μὲ τὴν μέθοδον τῆς υἱοθετήσεως ἀκριτικῶν χω­ριῶν, ὅπως π.χ. τὸ Βασιλικὸν Πωγωνίου τὸ 1950, βρέ­θη­κε πολὺ κοντὰ εἰς τοὺς δοκιμαζομένους πληθυσμοὺς καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα, ποὺ μποροῦσε νὰ διαθέση, φρόντισε καὶ γιὰ τὴν ἀποκατάστασι τῶν στοιχει­ω­δῶν ἀναγκαίων ἀγαθῶν καὶ γιὰ τὴν ὁμαλὴ ἐπάνοδο τῶν χω­ριῶν αὐτῶν εἰς τὸν κανονικὸν ρυθμὸν ζωῆς. Μὲ τὴν παροχὴ τρο­φί­μων, εἰδῶν ρουχισμοῦ σ’ὅλους τοὺς κατοίκους τῶν υἱο­θε­­­­τη­θέν­των χωριῶν, βιβλίων καὶ γραφικῆς ὕλης γιὰ τοὺς μαθη­τὲς αὐ­τῶν, συ­νέβαλεν εἰς τὸ νὰ ἐπανέλθη τὸ πνεῦμα αἰσιο­δοξίας καὶ ἐ­μπι­­στο­σύ­νης τῶν κατοίκων γιὰ τὸ μέλλον. Μὲ τὴν ἀνέγερσι κατε­στραμ­μένων ναῶν τῶν χω­ριῶν αὐτῶν, ὅπως στὸ Πεντάβρυσο Κα­­­στο­ριᾶς, στὶς Σέρ­­ρες καὶ ἀλλοῦ, ὅπου κτίσθηκαν ἐκκλησίες ἀ­ξίας πολ­λῶν ἑκατομμυρίων καὶ προσφέρθηκε ὁ ἐξοπλισμὸς μὲ τὰ ἀ­­να­γ­καῖα ἱερὰ σκεύη γιὰ τὴν τέλεσι τοῦ λειτουρ­γι­κοῦ ἔργου τους (ἐπι­τάφιοι, εὐαγγέλια κ.λπ.), συγχρό­νως δὲ καὶ μὲ τὸν ἐξω­πλι­­­σμὸν τῶν σχολείων μὲ τὰ ἀ­πα­ραί­τητα ἐποπτικὰ μέσα καὶ θρα­­­νία, ἀναθερμάνθηκε ἡ πί­στις τῶν κατοίκων πρὸς τὰ κηρύ­γμα­τα τοῦ Θείου Εὐ­αγ­γελίου, ποὺ εἶναι συντελεστὴς χα­ρᾶς, ἠρεμίας καὶ ψυ­χικῆς γαλήνης καὶ συγχρόνως ἔλαμψε καὶ πάλιν τὸ φῶς τῆς μάθησης μὲ τὶς ἀκτῖνες τῆς ζωο­γόνου αἰσιο­δοξίας. Ἐξ ἄλλου, μὲ τὴν συμπαράστασι πρὸς τὰ χωριὰ αὐτά εἰδικῶν ἐπιστημόνων καὶ Καθηγητῶν Ἀνωτάτων Ἐ­κ­παιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, ποὺ ἦσαν μέλη τοῦ Ροτα­ρι­α­νοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν, μὲ τὴν κατάρτισι μελέτης, βά­σει ἑνὸς ὀρθολογιστικοῦ προγράμ­μα­τος, γιὰ τὴν ἀνά­πτυ­ξιν τοῦ γεωργικοῦ τομέα, ποὺ εἶχε καθυ­στε­ρή­σει, τέ­θη­καν οἱ βάσεις γιὰ ἕνα γεωργικὸ πρόγραμμα, σύμ­φω­να μὲ τὰ σύγ­χρονα, τότε, ἐπιστημονικὰ δεδομένα καὶ πρότυπα, σὲ συ­ν­­δυ­α­σμὸ πρὸς τὶς γεωργικές-οἰκονομικὲς παρα­γω­γι­κὲς δυνα­τό­­τητες τῆς κάθε περιοχῆς. Ἡ παροχὴ κάθε δυνατῆς βοήθειας, ὑλικῆς καὶ ἠ­θι­­κῆς, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ ἰατρικὴ φροντίδα τῶν κα­τοί­κων τῶν χωριῶν αὐτῶν, καὶ ἡ πα­ρο­χὴ εἰδικῆς ἰατρι­κῆς περιθάλ­ψε­ως τῶν μαθητῶν αὐτῶν τῶν χωριῶν, ἀπὸ εἰδι­κὴ ἀποστολὴ Ροταριανῶν ἰατρῶν, κάθε εἰδικότητος, γι’αὐ­τὸν τὸν σκοπό, καὶ ἡ κατεύθυνσι πρὸς στόχους, κα­­τὰ προτίμησιν γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος τῶν χω­ρι­ῶν, ποὺ ἀφοροῦσαν σὲ κοινωφελῆ ἔργα, εἶχαν σὰν ἀπο­τέ­­λε­σμα τὴν βελτίωσι τῶν συνθηκῶν διαβίωσης καὶ τοῦ πο­λιτιστικοῦ ἐ­πι­πέδου τῶν κατοίκων αὐτῶν τῶν χω­ριῶν.

3.                          Ἡ ἐνθάρρυνσις τῶν μελῶν τῆς κοινωνίας μας γιὰ βοήθεια καὶ ἡ συμπαράστασις πρὸς τοὺς πάσχοντες καὶ τοὺς ἔχοντας ἀνάγ­κη συνανθρώπους, εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ προσείλκυσαν τὴν προ­σοχὴ τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν. Ἔτσι, εἰς τὸ μέτρον τοῦ δυ­νατοῦ, συνετέλεσεν, ἄν ὄχι εἰς τὴν ἐξά­λειψι τῶν συν­θηκῶν, ἀλ­λὰ εἰς τὴν εὐαισθητοποίησιν ὅ­λων, ὥστε τοὐ­λά­χι­στον νὰ κα­λυ­φ­θοῦν βασικὲς ἀνάγκες τῶν πασχόντων. Εἰς τὰ πλαίσια αὐτῶν τῶν δραστη­ριο­τήτων, περι­λαμ­­βά­νε­ται καὶ ἡ παρουσία τῶν Ρο­τα­ρι­α­νῶν τοῦ Ὁμί­λου Ἀ­θηνῶν εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα τῆς Ἑλ­λάδος, ὅπου οἱ δυ­νά­μεις τῆς φύσεως προκάλεσαν κατα­σ­τρο­φὲς καὶ ἐ­ρεί­πια, ποὺ τὰ συνοδεύει ἡ πεῖνα καὶ ἡ ἀνθρώπινη δυ­στυ­χία (Σεισμοὶ Ἰονίων Νήσων, Καλα­μά­τας, Αἰγίου, Γρε­βενῶν κ.λπ.). Ἡ ὑλικὴ ἐνίσχυσις, ποὺ ἔγινε μὲ ἐρά­νους, καὶ ἡ ἀ­πο­στολὴ χρημά­των, εἰδῶν ρουχισμοῦ καὶ τροφίμων πρὸς τοὺς κατοίκους τῶν πε­ρι­ο­χῶν ποὺ ἐπλή­γη­σαν, ἔγι­νε πολ­λὲς φορὲς μὲ τὴν συ­μπα­ράστασι ξένων Ρο­τα­ριανῶν Ὁμί­λων, κατόπιν προ­σκλή­σεως τῶν Ἑλ­λή­νων συ­ναδέλφων τους. Τὰ μέλη τοῦ Ρο­τα­ριανοῦ Ὁμί­λου Ἀ­θη­νῶν μὲ τὴν ἐ­πί­μονη εὐαισθησία τους ἔκαμαν παν­τοῦ καὶ πάντοτε τὴν ἐμφάνισί τους ἐκεῖ, ὅπου ἡ γενικὴ ἀντί­δρασι τοῦ κό­σμου δὲν ἀντα­πο­κρίθηκε γιὰ νὰ ἀπο­κλεί­ση τὰ δεινά. Ἐνδια­φέρ­θηκαν ἐκεῖ ποὺ οἱ ἄλλοι, δὲν ἀν­τα­ποκρίθηκαν ὅσο ἔ­πρεπε. Ἡ συμπαράστασις καὶ ἡ παροχὴ βοήθειας εἰς τοὺς ἀναξιο­πα­θοῦντες καλύπτει ἕνα μεγάλο μέρος τῆς δρα­στη­ριό­τητας καὶ τῶν ἐπιτευγμάτων τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν. Ἔτσι εἰδι­κώτερα :

4.                           Τὸ 1937 ἵδρυσε τὴν Ἑταιρεία Προστασίας καὶ Ἀποκα­τα­στά­σεως Ἀναπήρων Παίδων (ΕΛΕΠΑΠ), τὴν ὁ­ποίαν ἀπὸ τότε βοηθάει καὶ συμπαραστέκεται εἰς τὸ σπου­δαῖον ἔργον της, γι’αὐτὸ καὶ ὁ ἑκάστοτε Πρόεδρος τοῦ Ὁμίλου εἶναι Ἐπίτιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς ΕΛΕ­ΠΑΠ.

5.                          Τὸ 1950 ἔκτισε τὰ Δημοτικὰ Λουτρὰ Ἀργο­στολίου, τὰ ὁ­ποῖ­α προσέφερε εἰς τὸν Δῆμον Ἀργο­στο­λίου γιὰ νὰ χρη­σι­μο­ποι­οῦν­ται ἀπὸ τοὺς δημότες.

6.                          Τὸ 1951 ἔκτισε εἰς τὸ Πεντάβρυσο Καστοριᾶς μιὰ Ἐκ­κλησία, τρίκλιτη βασιλική, ἀξίας ἑκατοντάδων ἑκα­τομ­μυ­ρίων δραχμῶν, ἀφιερωμένη εἰς τὴν Κοίμησι τῆς Θε­ο­τό­κου. Τὴν Ἐκ­κλησία ἐξώπλισε μὲ ὅλα τὰ ἀπαι­τούμενα γιὰ τὴν λειτουργία της, (ἀπὸ ἱερὰ σκεύη μέχρι καὶ χαλιά), καὶ τὴν προσέφερε εἰς τοὺς κα­τοίκους τοῦ χω­ριοῦ, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τῆς γνωστῆς τότε κα­τα­στά­σεως, ζοῦσαν σὰν πρόσφυγες εἰς τὸν τόπον τους, ἐξα­θλι­ω­μέ­νοι καὶ καθη­μαγ­μένοι καὶ μὲ τὶς περιουσίες τους κατε­στραμ­μένες.

7.                          Εἰς τὴν θέσι «Μόλα» τῆς Πάρνηθος κατασκεύασε τὸ 1971 ἕνα σύστημα ὑδρεύσεως καὶ κρήνη ἀπὸ μάρμα­ρον καί πελεκητὴ πέτρα, τὴν ὁποία καὶ προσέφερε στὸν Δρυμὸ τῆς Πάρνηθος.

8.                          Τὸ 1970 κατεσκεύασε καὶ προσέφερε στὴν πόλι τῶν Ἀ­θηνῶν τὴν προτομὴ τῆς μεγάλης λαογράφου ἀει­μνή­στου Ἀγγε­λι­κῆς Χατζημιχάλη καὶ διεμόρφωσε τὸν πε­ριβάλλοντα χῶρο εἰς τὴν μεγάλη πλατεῖα τῆς συμ­βολῆς τῶν δρόμων Αἰόλου καὶ Ἀν­δρι­α­νοῦ.

9.                          Κατεσκεύασε τὴν προτομὴ τοῦ μεγάλου Ἕλληνα φι­λο­σό­φου τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος, ἀειμνήστου Ἰωάν­νου Θε­ο­δ­ωρα­κό­που­λου τὸ 1983, τὴν ὁποία καὶ προσέ­φε­ρε στὴν Ἀκαδημία Ἀθη­νῶν καὶ τὴν μνήμη τοῦ ὁποίου ἐτίμη­σε σὲ μεγάλη ἐκδήλωσι. Ἡ προ­το­μὴ κοσμεῖ πάντα τὸ Κέν­τρον Ἐρεύνης τῆς Ἑλληνικῆς Φιλο­σο­φίας τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν (1983-84).

10.                      Προσέφερε προσφάτως εἰς τὴν πόλι τῶν Ἀθηνῶν τὴν προ­το­μὴ τῆς ἀειμνήστου Ἰωάννας Τσάτσου, ποὺ στήθηκε εἰς τὴν ὁ­δὸν Κυδαθηναίων, ἔναντι τῆς οἰκίας της, εἰς εὐγνώμονα ἀνα­γνώ­ρισιν τῆς μεγάλης προ­σφο­ρᾶς της πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Ἐκ­κλησίαν κατὰ τοὺς δύσκολους καιροὺς τῆς Κατοχῆς.

11.                      Ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν ἔστρεψε τὴν προ­σοχὴν του εἰς τὴν παιδεία καὶ τὴν μόρφωσι τῶν νέων γε­νε­ῶν, διότι ἀν­τε­λήφθη, ὅτι εἶναι ὁ σημαντικώτερος τομέ­ας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀ­νάγκη συνεχοῦς φροντίδος καὶ συμπα­ρα­στάσεως. Γι’αὐτὸν τόν λό­γον, καθιέρωσε τὸν θε­σμὸν παροχῆς ὑποτροφιῶν, σὲ σπου­δαστὲς διαφόρων κατηγο­ριῶν, μὲ τὶς ὁποῖες βοηθάει τὴν σπουδά­ζουσα νε­ό­τητα. Μὲ τὸν «Ὀργα­νισμὸν Ὑποτροφιῶν Εἰρήνης καὶ Μι­χαὴλ Πουλ­μέντη», ποὺ ἵδρυσε ἀλλὰ καὶ χρη­μα­το­δο­τεῖ, ἑκατον­τάδες ἄποροι, ἐπιμελεῖς σπουδαστές, νέ­οι ἀμ­φο­τέρων τῶν φύλων, ἐξελίχθηκαν καὶ ἐξε­λίσ­σο­ν­ται, σὲ σπου­δαίους ἐπιστήμονες, ποὺ τιμοῦν τὸ Ἑλλη­νι­κὸν ὄ­νο­­μα, χάρις εἰς τὶς ὑποτροφίες, ποὺ πα­ρέχονται ἀ­πὸ τὸν Ρο­­τα­ριανὸν Ὅ­μι­λον Ἀθηνῶν. Μέχρι σήμερα, ἔχει διατεθεῖ τὸ ποσὸν τῶν 200. 000.000 δραχ­μῶν γιὰ τὶς ὑποτροφίες, ἀπὸ τὸ ἔτος 1960, ποὺ κα­θιε­ρώθηκε ὁ θεσμὸς αὐτός. Τὸ ἔργο ποὺ ἔχει ἐ­πι­τε­λεσθεῖ καὶ συνεχίζεται νὰ ἐπιτελεῖται μέχρι σή­μερα, ἀ­πέδειξε ποιὰ ἀξία, ἀλλὰ καὶ ποιὰ ἐπιτυχία ἔχουν οἱ κοι­­νωνικοὶ ἀγῶνες καὶ οἱ εὐ­γε­νι­κὲς προσπά­θειες ὅταν, ἀ­ποβλέ­πον­τες στὸ γενικὸ καλό, κα­θο­δη­γοῦνται ἀπὸ τὶς ἠθι­κὲς ἀρχές καὶ κυρίως ἀπὸ τὸ θάρρος καὶ τὴν ἀ­νυ­στε­ρό­βου­λη προσφορά. Μέχρι σήμερα πάνω ἀπὸ 600 νέοι ἐ­πι­στήμονες σπούδασαν, χάρις εἰς τὴν οἰκονομικὴ δυ­να­τό­τητα, ποὺ τοὺς προσέφεραν οἱ ὑπο­τρο­φίες αὐτές. Σή­με­ρα, σημαντικοὶ κοινωνικοὶ πα­ρά­γοντες προέρχονται ἀπὸ τοὺς ὑποτρόφους τοῦ Ὁμίλου, ὅπως Δήμαρχοι, Καθη­γη­ταὶ Πανεπιστημίου, Διευθυνταὶ τοῦ Γραφείου τοῦ τι­μῶν­τος τὴν σημερινὴν ἐκδήλωσιν τ. Πρω­θυ­πουρ­γοῦ καὶ Ἐπιτίμου Προέδρου τῆς Ν.Δ., Κα­θη­γηταὶ τῆς Ἰ­α­τρι­κῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Bo­ston τῶν Η.Π.Α., Γραμ­μα­τεῖς σημαντικωτάτου Ὑπουρ­γεί­ου, Καθηγηταὶ Οἰ­κο­νο­μι­κῶν εἰς τὸ Μ.Ι.Τ. τῶν Η.Π.Α. καὶ ἄλλοι πολλοὶ ἔχουν διακριθῆ καὶ διαπρέπουν. Αὐτὴ τὴν στιγμὴ χο­ρη­γοῦν­ται 20 ὑποτροφίες σὲ ἰ­σάρριθμους νέους μέχρι τὴν ὁλο­κλή­ρω­σι τῶν σπουδῶν τους.

12.                      Ἡ προσφορὰ τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν στὴν ἑλ­ληνικὴ κοινωνία καὶ στὸν πάσχοντα ἄνθρωπο, ὑπῆρξε καὶ εἶναι σ’ὅλη τὴ διάρκεια τῆς 75ετοῦς ἱστ­ο­ρίας του πλουσιωτάτη, ἀλλὰ πάντοτε σύμφωνη μὲ τὴν προ­­τρο­πὴ τῆς Ἁγίας γραφῆς «Μὴ γνώ­τω ἡ ἀριστερὰ σου τὶ ποιεῖ ἡ δεξιὰ σου». Στὰ πλαίσια τῆς προ­σφο­ρᾶς αὐτῆς ἔχει θέσει σὲ ἐνέργεια ἀπὸ τὸ ἔτος 1977 τὴν δρα­στη­ριότητα «Στοργὴ στὰ γηρατειά». Εἶναι μιὰ προ­σπάθεια, ποὺ ἔ­χει σὰν στόχο νὰ βοηθήση τοὺς ἀπόρους καὶ ἀναξιο­πα­θοῦν­τες γέ­ροντες, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται ἐκτὸς ἱδρυμάτων καὶ δὲν δια­θέ­τουν κανένα πόρο ἤ κά­ποιον συγγενῆ. Τοὺς προ­σφέρει μηνιαία οἰ­κο­νομικὴ βοήθεια, ρουχισμό, φάρ­μα­κα καὶ κάθε ἠθικὴ συ­μπα­ρά­στασι. Ἐπίσης εἰς τοὺς τρο­φί­μους τοῦ Γηροκομείου Ἀθηνῶν προ­σφέρει ψυχα­γω­γί­αν μὲ ἐκδρομὲς καθὼς καὶ συνεστιάσεις ἐκτὸς τοῦ ἱδρύ­ματος. Ἤδη μέχρι τώρα, ἔχει δαπανηθῆ γι’αὐτὸν τὸν σκο­πὸ ἕνα πολὺ σημαντικὸ ποσό, ἄνω τῶν 40.000.000 δραχμῶν εἰς τὸ διάστημα τῶν 24 ἐτῶν ποὺ λειτουργεῖ ὁ θεσμὸς αὐτός.

13.                      Ἡ ἀδυναμία χιλιάδων ἀτόμων νὰ παρακο­λου­θή­σουν τοὺς κύκλους τῆς στοιχειώδους καὶ τῆς μέσης ἐκ­παι­δεύ­σεως, δημιούρ­γη­σαν τὴν ἀνάγκη μιᾶς συνεχοῦς καὶ συ­στηματικῆς μορφώσεως πρὸς συμπλήρωσι τῶν κε­νῶν αὐ­τῶν. Ἡ ἐνημέρωσις εἰς τὶς σύγ­χρο­νες ἐξελίξεις καὶ τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ εἰς τὶς ἐ­ξε­λίξεις ποὺ ἀπο­βλέπουν στὴν ἱκανοποίησι τῶν πνευματικῶν ἀ­ναγκῶν του, δημιούργησαν στὶς προηγμένες κοινωνίες, ἕνα νέο σύ­στημα ἐκπαιδεύσεως, τὴν ἐπιμόρφωσι τῶν ἐ­νη­­λί­κων ἤ ὅπως τε­λευταίως ὀνομάζεται «Λαϊκὴ Ἐπι­μό­ρ­­­φω­­σις».

Ἕνα σύστημα, τὸ ὁποῖο εἶναι συνδεδεμένο μὲ τὴν ἀντιμετώπισι ἑνὸς τεράστιου κοινωνικοῦ καὶ ἐθ­νι­κοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει δύο σκέλη. Τὸ ἕνα σκέ­λος ἀφορᾶ τὸ πρόβλημα τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ, ποὺ ἔ­φ­θανε τὸ 1967 στὸ 24,5% τοῦ πληθυσμοῦ, καὶ τὸ ἄλλο σκέλος τὸ πρόβλημα τῆς ἐπιμορφώσεως. Αὐτὸς ὁ τομέας τῆς ἐπι­μορ­φώ­σεως, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν καταπολέμησι τοῦ ἀναλ­φα­βη­τισμοῦ, ποὺ εἶναι τόσον ἀναγκαῖος γιὰ τὴν ἀνά­πτυ­ξιν καὶ τὴν εὐτυχίαν τοῦ ἀτόμου, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἴσου ἀπα­ραί­τητος γιὰ τὴν κοινωνικὴ εἰρήνη καὶ πρό­ο­δον, ἐτρά­βηξε ἰδιαίτερα τὴν προσοχὴ τοῦ Ρο­τα­ρια­νοῦ Ὁ­μίλου Ἀθηνῶν. Γι’αὐτὸν τὸν λόγο, ἵδρυσε τὸ 1967 κέν­τρα δι­δασκαλίας γιὰ τὴν ἐπιμόρφωσι τῶν ἐνηλίκων εἰς τὶς πε­ρι­ο­χὲς «Μανιάτικα» τοῦ Πειραιῶς καὶ Τα­νάγ­ρα Βοιω­τίας, ἡ ἀπόδοσις τῶν ὁποίων εἶχε ἄριστα ἀπο­τε­λέ­σματα καὶ τὰ ὁποῖα λειτούρ­γησαν ἐπὶ πολλὰ χρό­νια.

Εἰς τὰ κέντρα αὐτά, παρὰ τὸ προαιρετικὸ τῆς φοί­­τησης, ἡ προσέλευσι τῶν ἀκροατῶν σπουδαστῶν ἐ­νη­­­λί­κων, μὲ ἐπαγγελ­μα­­τι­κὲς καὶ κοινωνικὲς ὑποχρεώ­σεις, ὑ­πῆρ­ξε πολὺ μεγάλη. Σ’αὐ­τὸ συ­νε­τέλεσε τὸ ἐνδια­φέ­­­ρον ποὺ προκαλοῦν τὰ θέματα διδα­σ­κα­­λίας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἔλ­λει­ψις τῶν ἐξωτερικῶν στοιχείων τῆς φοι­τή­­σε­ως ὅ­πως ἐγγραφή, φοίτησις σὲ ὡρισμένη μονάδα, ἡλικία, φῦ­­λο, μο­ρφωτικὸ ἐπίπεδο, ἔλλειψις ἐξετάσεων κ.λπ.. Ἡ ὠρ­γα­νω­μέ­νη προ­σπάθεια, ἡ ὁποία ἔγινε μὲ τὴν κρατικὴ  ἐπο­πτεί­α καὶ πα­­ρα­­κο­­λούθησι ἀπὸ τὴν Διεύ­θυ­ν­­σι Λαϊ­κῆς Ἐπι­μορ­φώ­σεως τοῦ Ὑ­­πουργείου Παιδείας, μὲ Διε­υ­θυντὴ τότε τὸν κ. Πέτρο Κε­χα­γιό­που­­­λον, ἀπο­τέ­λε­­σαν καὶ ἀποτελοῦν μιὰ ἐκπλήρωσι ἐθνικοῦ χρέ­ους γιὰ τὸν Ροταριανὸν Ὅμιλον Ἀθηνῶν. Ἀξίζει νὰ τονι­σθῆ, ὅτι ἀ­­πὸ τὰ Κέντρα αὐτὰ ἀπεφοίτησαν ἑκα­τον­τά­δες ἀναλ­φά­βητ­οι, οἱ ὁ­ποῖοι καὶ ἔλαβαν καὶ τὴν σχε­τι­κὴν «Βε­βαίωσι» ἐπιτυχοῦς ἀπο­φοι­τήσεως.

14.                      Ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν ἔγιναν, σ’ὅλη τὴν διάρκειαν τῶν 75 χρόνων τῆς λει­τουρ­γίας του, ὁμιλίες μὲ βαθὺ πνευματικό, ἐθνικό, κοινωνικὸ καὶ χριστιανικὸ περιε­χό­με­­νον. Ὅλα τὰ προβλήματα, ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν σύγχρονο ἄν­θρω­­πο, ἐξετάσθηκαν μέ­σα στὶς ἑβδομαδιαῖες συγκεντρώσεις ἀπὸ ὁ­­μιλητές, διακε­κρι­μέ­νους ἐπιστήμονες, Ἕλληνες καὶ ξένους, μέλη καὶ μὴ τοῦ Ὁμίλου. Προσωπικότητες τοῦ κράτους μὲ ἐπικεφαλῆς Ἀ­νωτάτους Ἄρχοντες, πρωθυπουργούς, πολιτικούς, δια­πρε­πεῖς προ­σωπικότητες τοῦ πνεύματος καὶ γνωστοὺς ἐπ­ι­χειρηματίες, ἔ­δωσαν τὸ «παρών» εἰς τὸ βῆμα τοῦ Ὁ­μί­­λου καὶ ἐξέθεσαν τὶς ἀν­τι­­λήψεις τους γιὰ φλέγοντα θέ­μα­τα, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα μας καὶ ὁ κόσμος καὶ γιὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐμεῖς οἱ Ἕλ­λη­νες θὰ κα­τορ­­θώ­σου­με νὰ φανοῦμε ἀντάξιοι τῆς πνευ­μα­τι­κῆς κλη­ρο­νο­μιᾶς τῶν προγόνων μας καὶ νὰ πετύ­χου­με τὴν οἰ­κο­νο­μι­κὴ βελτίωσι καὶ τὴν ἄνοδο τοῦ βιοτικοῦ ἐπι­πέ­δου τοῦ λαοῦ μας.

Τὸ βῆμα τοῦ Ὁμίλου ἐτίμησαν :

–      Ὁ Βασιλεὺς Παῦ­λος (8-5-1952) :

 -      Ὁ τέως Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος (Ἐπίτιμος Πρό­ε­δρος τοῦ Ρ.Ο.Α.), (15-12-1966).

-       Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Δημητριάδος Δα­­μα­σκηνός.

-       Ὁ π. Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρε­­ταν­νίας, νῦν Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Μεθόδιος.

-       Οἱ σεβασμιώ­τατοι Μη­τροπολῖται Γέρων Ἐφέσου Χρ­υ­σό­στο­μος, Ἀξώμης Πέ­τρος, Λέ­ρου Καλύμνου καὶ Ἀ­στυ­παλαίας. Νε­κτάριος καὶ ἄλλοι πολ­λοὶ διαπρεπεῖς Ἱ­ε­ράρ­χαι καὶ κληρικοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκ­κλη­σίας. Ἐπί­σης :        

-       Ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ἀείμνηστος Κων­­σταν­τῖνος Τσάτσος.

-       Ὁ κ. Γεώργιος Βασιλείου, Πρόεδρος τῆς Δη­μο­κρα­τίας τῆς Κύπρου (Ἐπίτιμος Πρόεδρος τοῦ Ρ.Ο.Α.).

-       Οἱ τ. Πρω­θυ­πουργοὶ Γεώργιος Παπανδρέου, Κων­σ­­ταν­τῖνος Καρα­μαν­λῆς, Γε­ώρ­γιος Ράλλης, Κων­σ­ταν­τῖ­νος Μη­τσοτάκης (Ἐπίτιμος Πρό­εδρος Ρ.Ο.Α.) καὶ Ἰωάννης Γρίβας (Ἐπίτιμον Μέλος Ρ.Ο.Α.).

-       Ἡ Δήμαρχος Ἀθηναίων κυρία Ντόρα Μπα­κο­γιάν­νη.

-       Ὁ τ. Δή­μαρχος Ἀθηναίων κ. Δημήτριος Ἀβρα­μό­που­­λος καθὼς καὶ πολ­λοὶ Ὑπουργοί, Βου­λευ­τές, Δή­μαρ­­χοι καὶ ἄλλοι πολλοὶ παρά­γον­τες τῆς Ἑλ­λη­νικῆς Κοι­­­­νωνίας. Τὸ βῆμα τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν ἐ­λάμ­­πρυ­ναν μὲ ἐ­πί­καιρες καὶ πολὺ ἐπιτυχημένες ὁμιλίες τους οἱ Ἀκα­δη­μαϊκοὶ κύριοι :

     Ἀμίλκας Ἀλιβιζᾶτος                                Εὐάγγελος Μουτσόπουλος

     Τάσος Ἀθανασιάδης                                ΓεώργιοςἈθανασιάδης-Νόβας

     Καῖσαρ Ἀλεξόπουλος                            Ἰωάννης Ξανθάκης

     Κωνσταντῖνος Δεσποτόπουλος          Μενέλαος Παλλάντιος

     Σόλων Κυδωνιάτης                                 Ἰωάννης Πεσμαζόγλου

     Διονύσιος Ζακυθινὸς                              Γαλάτεια Σαράντη

     Ἰωάννης Θεοδωρακόπουλος               Ἄγγελος Τερζάκης

     Περικλῆς Θεοχάρης                                Κωνσταντῖνος Τρυπάνης

     Ἐπαμεινώνδας Θωμόπουλος              Ἰωάννης Τούμπας

     Γρηγόριος Κασιμάτης                            Κωνσταντῖνος Τούντας

     Δημήτριος Λαμπαδάριος                      Κωνσταντῖνος Τσάτσος

     Νικόλαος Λοῦρος                                    Ἰωάννης Χαραμῆς

     Σπῦρος Μελᾶς                                          Πέτρος Χάρης

     Σπυρίδων Μαρινᾶτος                             Νικόλαος Χατζηκυριᾶκος-Γκίκας

     Γεώργιος Μερίκας                                   Χρήστος Χρήστου

     Γεώργιος Μυλωνᾶς

                        Ἀξίζει νὰ σημειωθῆ, ὅτι εἰς τὰ 75 χρόνια του ὁ Ρο­τα­ρια­νὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν πραγματοποίησε περισ­σό­τε­­ρες ἀπὸ 3.000 δια­λέξεις, πολλὲς ἀπὸ τὶς ὁποῖες προ­βλή­θη­καν πανελληνίως ἐπὶ ἀρ­κετὲς ἑβδομάδες, ἀλλὰ καὶ διεθ­νῶς, γιατὶ ἔθιγαν σοβαρὰ προ­βλήματα καὶ προ­σέ­φε­ραν ἐν­δια­φέρουσες λύσεις.

15.                      Ὁ Ὅμιλος καθιέρωσε ἐπίσης βραβεύσεις καὶ ἐ­παί­­νους γιὰ ἀριστούχους ἀποφοίτους μαθητὲς Λυκείων κα­θὼς καὶ γιὰ ἄλλες κατηγορίες ἀνθρώπων, ὅπως δι­δα­σκά­λους, καλλιτέχνες, πνευ­­μα­­τικοὺς δημιουργοὺς κ.λπ., ὅπως ἐ­πίσης καὶ γιὰ ἄτομα, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν αὐτοθυσία τους ἔ­σωσαν ἄλλες ὑπάρξεις ἀπὸ βέβαιο θάνατο, καὶ γε­νι­κώ­τε­ρα ἀνθρώπους, ποὺ μὲ τὶς πρᾶξείς τους, ἔγιναν πα­ρα­δείγ­μα­τα ἤθους καὶ χριστιανικῆς συμπεριφορᾶς. Οἱ βρα­βεύ­σεις αὐτὲς δὲν περιορίζονται μόνον σὲ πρό­σω­πα, ἀλλὰ ἐ­πε­­­κτεί­νονται καὶ σὲ Ἱ­δρύματα καὶ Ἐπι­χειρήσεις γιὰ τὸ ἐπιμορφωτικὸ καὶ κοινωνικὸ ἔρ­γο ποὺ ἔχουν ἐπιτελέσει καὶ ἐπιτελοῦν. Εἰς αὐτὴ τὴν κατη­γο­ρία περιλαμβάνεται ἐπίσης καὶ ὁ ἡμερήσιος καὶ περιοδικὸς τῦ­πος. Γιατὶ τό Ρόταρυ πι­στεύει, ὅτι εἰς τὰ δύσκολα χρόνια ποὺ περ­νάει σή­με­ρα ἡ ἀνθρωπότητα, ἡ διάκρισις τῆς εὐποιΐας γίνεται φῶς καὶ ἀ­ποκτᾶ δύναμι γιὰ μιὰ σταθερὴ ἄνοδο. Μετάλ­λια μαζὶ μὲ Δι­πλώματα καὶ χρηματικὰ ἔπαθλα σὲ ἑ­κα­τοντάδες ἄτομα καὶ Ἱ­δρύματα, διαφόρων κατη­γορι­ῶν, δη­μιούργησαν τὸ πνεῦμα τῆς ἄμιλλας καὶ τῆς θυ­σίας πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ συ­ναν­θρώπου. Ἡ βράβευσι τῆς ἔμπρακτης ἀρετῆς καὶ τῆς ἐθνι­κῆς, πνευματικῆς καὶ κοι­νωνικῆς προσφορᾶς ἀπο­τε­λεῖ πρωταρχικὴ σημασία γιὰ τοὺς Ροταριανούς. Ἔτσι, μὲ τὸ Χρυσοῦν Μετάλλιον τοῦ Ὁμίλου μὲ Δίπλωμα ἀπὸ Περγαμηνὴ ἔχει τιμηθῆ ἡ μεγαλειώδης προ­­σφο­ρὰ καὶ τὸ ἀ­νε­πανάληπτο ἔργο τῶν Μεγάλων Ἱεραρ­χῶν ἀειμνήστου Ἀθηνα­γόρα, Οἰ­κουμενικοῦ Πα­τρι­άρ­χου Κων­στα­ν­τι­νου­πόλεως (30-5-1969), ἀειμνή­στου Μα­κα­ρ­ί­ου, Ἀρχιεπισκόπου καὶ Προέδρου Κύπρου (1974) καὶ τοῦ Σεβα­σμιω­τά­του π. Ἀρ­χι­ε­πισκόπου Θυα­τείρων καὶ Με­γά­λης Βρεταννίας, νῦν Μητροπολίτου Πι­σι­δίας κυρίου Με­θοδίου (1984) καὶ τῆς ἀ­λη­σμό­νη­της Ἰωάννας Τσάτσου γιὰ τὴν πνευματικὴ δη­μ­ιουργία της καὶ τὴν μεγάλη προσφο­ρὰ της εἰς τὴν Ἐκ­κλησίαν. Ἐπίσης τιμήθηκαν ἡ Κρατικὴ Ὀρχήστρα Ἀθηνῶν γιὰ τὰ 50χρόνια της, ὁ ἀλησμόνητος Μαέστρος Ἀνδρέας Πα­ρίδης γιὰ τὰ 50 χρόνια του, ὁ ἀξέχαστος Ἀρχι­μου­σι­κὸς Ἀ­λέξανδρος Συμεω­νί­δης γιὰ τὴν 40ετίαν του, ἡ Ἐ­­­θνικὴ Λυ­ρικὴ Σκηνὴ γιὰ τὰ 60της χρό­νια, ὁ Πια­νίστας Δημή­τρης Σγοῦρος, ὁ πιανίστας ἀείμνηστος Γι­ῶρ­γος Θέ­με­λης γιὰ τὴν 60ετίαν του, ὁ Βιολονίστας Λε­ω­νίδας Κα­βά­κος καὶ πολλοὶ ἄλλοι διακεκριμένοι μουσικοὶ δη­μιουργοί. Ἀκόμη τιμήθηκαν πολλοὶ Καλλιτέχναι τοῦ Θεάτ­ρου, π.χ. Παξινοῦ-Μινωτῆς, Δημήτρης Ροντήρης, Κά­ρο­λον Κοῦν, Δημή­τρης Μυράτ, Ἀντώνης Φωκᾶς, τὸ Σπίτι τοῦ Ἠ­θοποιοῦ, τὸ Σῶμα Ἑλ­ληνίδων Ὁδηγῶν, κ.λπ., κα­θὼς ἐπί­σης Σωματεῖα καὶ Ἱδρύ­μα­τα, ὅπως Ε.Ε.Σ., ΕΛΕ­ΠΑΠ, Γη­ρο­κομεῖον Ἀθηνῶν, καὶ δια­κε­κριμένοι πνευ­ματικοὶ ἄν­θρω­ποι, Καθηγηταὶ Πανε­πιστημίου, γνω­­στοὶ συγγραφεῖς, ἐπιφανεῖς ἐπιστήμονες, ἐπι­τυχη­μέ­νοι βιομή­χα­νοι καὶ ἐπι­χει­ρηματίες καὶ κοι­νωνικοὶ εὐερ­γέ­τες γιὰ τὴν ἐθνι­κή, φι­λαν­θρωπικὴ καὶ ἀνθρωπιστικὴ δρα­στη­ριότητά τους καθὼς καὶ τὸ Σῶμα Ἑλλήνων Πυ­ρο­σβε­στῶν καὶ ἄλλα Σώ­ματα.

16.                      Καὶ στὸν τομέα τῶν ἐκδόσεων δὲν ὑστέρησε ὁ Ρο­τα­ριανὸς Ὅ­μιλος Ἀθηνῶν. Ἑκατοντάδες ὁμιλίες, πορί­σμα­τα, ἔρευνες, ἐκ­θέ­­σεις γιὰ σοβαρὰ θέματα ποὺ ἀπα­σχο­λοῦν τὴν χώρα, κ.ἄ. ἔχει ἐ­κ­δόσει, μὲ κορυφαία προ­σφορὰν του τὸ «Πνευματικὸν Συμπό­σι­ον», σὲ τέσσαρες τό­μους ἀπὸ 500 σελίδες ὁ κάθε ἕνας, ποὺ κρί­θη­κε ὡς ἐκδοτικὸς ἄθλος. Ἀκόμη, «Ἡ Ἐθνεγερσία καὶ ὁ Κόσμος τοῦ Ρόταρυ» (1971), ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἐπετείου τῶν 150 χρόνων ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς Ἐπανα­στά­σεως τοῦ 1821 κα­­θὼς καὶ πολλὰ ἄλλα ἔντυπα καὶ διάφορα θέματα.

17.                      Παράλληλα, ἀνέλαβε πρωτοβουλία στὸν ἀγῶνα ποὺ εἶχε ἀρχίσει γιὰ τὴν προστασία τῆς φύσεως. Ἔτσι, ἔχει ἰδιαίτερη συ­νεργασία μὲ Ὁμίλους τοῦ Μονακὸ ἀπὸ τὸ 1970, γιὰ τὴν διά­σω­σι τῆς Μεσογείου ὑπὸ τὴν αἰγίδα Διεθνῶν Προσωπικοτήτων. Μὲ κήρυγμα τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν μητέρα φύσι, τὴν προστασία τοῦ πρασίνου καὶ τὴν ἐ­πέ­κτασί του, ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν συ­νέβαλε στὴν δημιουργία ψυχολογίας, ἡ ὁποία προ­σεί­λκυσε τὴν προσοχὴ τοῦ κράτους, τὸ ὁποῖον ἔσπευσε νὰ καθιερώση τὸν ἑ­ορ­τασμὸν τοῦ «Ἔτους προστασίας τῆς Φύσεως», ἐνῶ τοπικὲς ἀ­ρ­χές, ὀργανώσεις καὶ ἐπιχει­ρή­σεις ἔσπευσαν νὰ διαθέσουν ση­μαν­τι­κὰ ποσὰ γιὰ τὴν ἐπίτευξι αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ σ’ὁλόκληρη τὴν Ἑλ­λάδα. Ἐπίσης στὰ πλαίσια τῆς ἐκστρατείας γιὰ τὸ πράσινο, ἵ­δρυσε τὸν Ὅμιλον «Οἱ φίλοι τῆς ἀμυγδαλιᾶς καὶ τῆς ὀ­μορφιᾶς τῆς ὑπαίθρου» τὸ 1968, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φυ­τευ­θοῦν μετὰ ἀπὸ ἔν­τονη δραστηριότητα καὶ ἐνέργειες τοῦ Ὁμίλου 4 ἑκατομμύρια δέν­δρα ἀμυγδαλιᾶς.

18.                      Ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν :

                α) Συμμετέχει ἐνεργὰ σὰν ἱδρυτικὸ μέλος τοῦ Πανευ­ρω­παϊ­κοῦ Βραβείου Leonardo Da Vinci ἀπὸ τὸ ἔ­τος 1978 μέχρι καὶ σή­με­ρα, εἰς τὴν ἐτήσια ἀπονομὴ τοῦ Βρα­βείου ποὺ γίνεται ἐκ πε­ρι­τρο­πῆς σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς δέκα πόλεις τῆς Εὐρώπης. Στὴν Ἑλλάδα ἔ­χει ἀπονεμηθῆ τέσ­σε­ρις φορές :

-       Ἀπὸ τὸν Ἀκαδημαϊκὸν Ν. Χατζηκυριᾶκον Γκίκα στὴν αἴθουσα τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑται­ρεί­ας.

-       Ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας ἀείμνηστον Κων­σταντῖνον Τσάτσον εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Παλαιᾶς Βου­λῆς.

-       Ἀ­πὸ τὸν τ. Πρωθυπουργὸν κ. Κωνσταντῖνον Μη­τσο­τάκην εἰς τὸ Ἡρώδειον καὶ

-       Ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας κ. Κων­σταν­τῖνον Στεφανόπουλον εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Παλαιᾶς Βου­λῆς.

                β) Ἔχει ἱδρύσει καὶ ἐμπλουτίζει μὲ βιβλία δανει­στι­κὲς βιβλιοθῆκες χωριῶν π.χ. Ἅγιος Ἀδριανὸς Ναυ­πλίου 1985, Δη­μο­τικὴ Βιβλιοθήκη Δράμας 2003, κ.λπ.).

                γ) Χορηγεῖ μιὰ πλήρη ὑποτροφία κάθε ἔτος γιὰ μετε­κ­παί­δευ­σι στὸ ἐξωτερικὸν μέσῳ τοῦ Διεθνοῦς Ρότα­ρυ.

                δ) Προσκαλεῖ στὰ πλαίσια τῶν πολιτιστικῶν ἀν­ταλ­­λαγῶν μουσικὰ συγκροτήματα, ὅπως τὴν Ὀρχή­σ­τ­ραν von Humboldt τὸ 1979 τῆς Γερμανίας, ἡ ὁποία ἔ­δω­σε συ­ναυλίες γιὰ φιλαν­θρω­πι­κοὺς σκοποὺς στὴν Ἑλ­λάδα, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς συζύγου τοῦ τότε Προέ­δρου τῆς Δημο­κρα­τίας, ἀειμνήστου Ἰωάννας Τσάτσου.

                ε) Μέχρι τὸ 1984 ἐνίσχυε γιὰ πολλὰ χρόνια τὸ Παι­δο­ψυ­χι­α­τρικὸν Νοσοκομεῖον Νταοῦ Πεντέλης, μὲ κλι­­­νο­σκεπάσματα, ρουχισμό, ὑποδήματα, τηλεοράσεις, παι­­χ­νί­δια κ.λπ., γιὰ νὰ χρη­σιμοποιηθοῦν ἀπὸ τοὺς μι­κροὺς ἀσθενεῖς καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπό­λοιπους τροφίμους, ποὺ τοὺς ἔχουν ἐγκαταλείψει οἱ πάντες.

                στ) Ἔχει καθιερώσει ἀπὸ τὸ 1990 τὴν ἐτήσια ἀ­πονομὴ τοῦ Βραβείου, ποὺ συνοδεύεται μὲ μεγάλο χρη­μα­τικὸν ποσόν, εἰς «Μνήμην Σμαράγδας Βερεκέτη», ποὺ προέρχεται ἀπὸ κλη­ρο­δό­τημα τοῦ συζύγου αὐτῆς, κυρίου Κωνσταντίνου Βερεκέτη, τὸ πρῶτο δὲ Βρα­βεῖον ἐπεδόθη μέσῳ τῆς Ἀκα­δη­μί­­ας Ἀθηνῶν εἰς Ὀρθό­δοξον Μοναχὴν γιὰ τὸ ἔργον καὶ τὴν προ­σφο­­ρὰν της εἰς τὴν Ἀφρικὴν καθὼς καὶ εἰς ἄλλους καὶ τὸ «Βρα­βεῖον Νικο­λά­ου καὶ Κυριακούλας Ἡγουμενάκη», ποὺ ἀπο­νέμε­ται ἀπὸ τὸ 1995 καὶ συνοδεύεται ἀπὸ σημαν­τικὸν χρη­μα­τι­κὸν πο­σόν.

19.                      Γιὰ τὸν Ροταριανὸν Ὅμιλον Ἀθηνῶν καὶ τὴν πο­λύ­­χ­ρονη δρᾶ­σίν του ἔχουν γραφῆ καὶ ἔχουν δημοσιευθῆ πολ­λὰ καὶ εἰς τὸν ἡ­με­ρήσιο καὶ ἑβδομαδιαῖο Τῦπον ἀ­κό­μη περισσότερα. Ἀνα­φέ­ρουμε ἰδιαίτερα :

                α) Μέγα Βιογραφικὸν Λεξικόν, Σπύρου καὶ Κων­σταν­τίνου Βοβολίνη, Βραβεῖον Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν.

                β) Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια.

                γ) Περιοδικὸν «Κίνησις» (Τεύχη 1-2-3/1979), ἐκ­δότης Ι. Πα­παμιχαλάκης.

20.                          Διὰ τὸν Ροταριανὸν Ὅμιλον Ἀθηνῶν οἱ γνω­στοὶ Ἄγγελος Δόξας, ποιητὴς καὶ Γεώργιος Σκλά­βος, Μου­σουργός, παλαιὰ Μέλη τοῦ Ὁμίλου, ἔχουν γράψει καὶ μελοποιήση τὸ 1950 τὸν Ὕμνον τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀ­θη­νῶν.

                    Γιὰ τὰ 50 χρόνια τοῦ Διεθνοῦς Ρόταρυ, τὰ Ἑλ­λη­νικὰ Ταχυδρομεῖα κυκλοφόρησαν ἀναμνηστικὸ γρα­μ­­ματόσημο τὸ 1956 σὲ 10.000.000 τεμάχια, εἰς τὸ ὁ­ποῖο ἀναγράφεται ἡ φρᾶσις «50 χρόνια Ρόταρυ στὴν Ἑλ­λά­δα», ἀξίας δύο δραχμῶν, μὲ τὸ σῆμα τοῦ Ρόταρυ καὶ τὸ σύνθημα «Πρώτιστον τὸ Ὑπηρετεῖν».

                Γιὰ τὰ 50 χρόνια τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀ­θη­νῶν τὰ Ἑλληνικὰ Ταχυδρομεῖα κυκλοφόρησαν ἀνα­μνη­στικὸ Γραμμα­τό­σημο τὸ 1979 σὲ 15.000.000 τεμάχια ἀξίας μιᾶς δραχμῆς μὲ τὸν ἀρι­θμὸν 5 καὶ τὸ σῆμα τοῦ Ρόταρυ, ὥστε νὰ σχηματίζεται τὸ 50.

                Ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν ἔχει δεχθῆ πολ­λὲς τιμητικὲς διακρίσεις, τόσες, ποὺ θὰ ἐχρειάζετο πο­­λὺς χρόνος γιὰ νὰ τὶς ἀναφέρω. Περιορίζομαι νὰ ἀ­να­­φέρω μόνον μία, τὸ Βραβεῖον τῆς Ἀκαδημίας Ἀθη­νῶν, ποὺ ἐπαξίως τοῦ ἀπενεμήθη τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1999 γιὰ τὸ συνολικὸ ἐθνικό, κοινωνικὸ καὶ πολιτι­στι­κὸ ἔργον του καὶ τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν τιμὴν καὶ τὸ προ­νόμιον νὰ παρα­λάβη ἀπὸ τὴν Α.Ε. τὸν παριστ­ά­με­νον σήμερον Πρό­ε­δρον τῆς Δημοκρατίας κύριον Κων­σταν­τῖνον Στεφανό­πουλον.

                Τὴν πολύπλευρη κοινωνική, ἀνθρωπιστική, ἐθνι­κὴ καὶ χριστιανικὴ προσφορὰ τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀ­θηνῶν, τί­μη­σαν καὶ τιμοῦν τὸ Κράτος καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κοι­νωνία καὶ ἀ­να­γνωρίζουν, ὅτι οἱ προσπάθειές του ἀ­ποβλέπουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον εἰς τὴν ὠ­φέλειαν τοῦ συνανθρώπου καὶ τὸ καλὸν τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς κοινωνίας, πάντα μέσα εἰς τὰ πλαίσια ποὺ δι­αγράφουν ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις καὶ ἡ μακραίωνη παρά­δοσις τοῦ Ἔθνους. Ὅ,τι κάνει ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν τὸ κά­νει ἀ­θό­ρυβα, μακρυὰ ἀπὸ ἀποκρουστικὲς ἐπιδείξεις καὶ ἀνεπί­τρε­πτες προ­βολές. Ἁπλῶς κάνει τὸ καθῆκόν του. Πι­­στεύει, ὅτι σὰν Ὅμι­λος, ποὺ ἔχει σὰν σκοπὸ τὸ «ὑ­πη­ρετεῖν» τὸν συνάνθρωπον, ποὺ ἀ­πο­τελεῖται ἀπὸ Ἕλ­­λη­νες, προσηλωμένους βαθύτατα εἰς τὰ ἐ­θνικὰ ἰ­δ­ε­ώ­δη, ποὺ κατευθύνονται καὶ ἐμπνέονται βαθύτατα ἀπὸ τὴν Ὀ­ρθό­δοξο Πίστι, πρέπει νὰ κάνη τὸ καθῆκόν του καὶ αὐ­­τὸ κά­νει. Γιατὶ πιστεύει ἀπόλυτα εἰς τὴν ἀγάπη χωρὶς ὅρια, ὅπως τὴν δίδαξε ὁ Θεάνθρωπος, ποὺ θυσιά­σθη­κε γιὰ μᾶς, ἀφοῦ «ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν Θεὸν, ὅτι Θεὸς ἀγάπη ἐστίν». Δὲν θὰ λησμονήσω τὴν ἐπίσκεψι τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν εἰς τὸ Λονδῖνο καὶ τὴν ἐπίσκεψι μαζὶ μου εἰς τὴν Ἑλληνικὴ Κοινότητα τοῦ Δουβλίνου καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία εἰς τὴν Μάλτα. Εἶμαι πολὺ εὐτυχὴς καὶ εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, ποὺ μοῦ ἐ­δό­θη ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω γιὰ τὸ τόσον σημαν­τι­κὸν ἔργον τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν. Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ γιὰ τὴν προ­σο­χὴν σας.

Ἄποψις τῶν ἐπισήμων

 

- -        Εὐ­χα­ρι­στί­αι Προ­έ­δρου :

 

            Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ θερ­μό­τα­τα γι­ὰ τὴν ὁ­μι­λί­αν Σας γι­ὰ τὴν 75­χρο­νη προ­σφο­ρὰν καὶ δρᾶ­σιν τοῦ Ὁ­μί­λου μας. Οἱ Ρο­τα­ρι­α­νοὶ τοῦ Ὁ­μί­λου Ἀ­θη­νῶν Σᾶς εὐ­χα­ρι­στοῦν γι­ὰ τὴν ἀ­γά­πην Σας, Σᾶς εὐ­γνω­μο­νοῦν γι­ὰ τὴν πο­λύ­τι­μη φι­λί­αν Σας καὶ ἁ­σπά­ζο­νται με­τὰ βα­θυ­τά­του σε­βα­σμοῦ τὴν Δε­ξι­ὰν Σας, προ­σβλέ­πο­ντες μο­νί­μως εἰς τὴν εὐ­λο­γί­αν Σας. Ἐκ βα­θέ­ων Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ.

 

- -        Ὕ­μνος τοῦ Ρ.Ο. Ἀθηνῶν. (Ε. Πι­τσι­λα­δῆ-Ν. Μπα­λά­νου) (Χορωδία Δήμου Βούλας ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς Λιουντμίλα Καζάρτσεβα)

Ὕμνος στὸ Ρόταρυ (2000)

Στίχοι Νικολάου Μπαλάνου – Μουσικὴ Εὐαγγέλου Πιτσιλαδῆ

 

Σὲ γνώρισα σὰν σκόρπισες τὰ πάθη

Ἥλιε λαμπρόφωτε τῆς ἀρετῆς

Ἦλθες δροσάτη ἀλήθεια μέσ’ τὰ λάθη

Πνεῦμα γαλήνης, βάλσαμα ψυχῆς.

 

Φτερούγισες κι  ἔσπειρες ἐλπίδες

Δύναμη πρόβαλες καὶ ἀνθρωπιά

Τὸν πόνο ἁπάλυνες, τὴν πείνα πῆρες,

Τὴ νιότη μπόλιασες στὰ γηρατειά.

 

Ἐλᾶτε νὰ γκρεμίσουμε τὰ τείχη

Τά χέρια μας ψηλὰ νὰ ἑνώσουμε γερὰ

Γέφυρες φτιάξαμε ζωῆς στὰ σκότη

Εἰρήνη, θέληση, ἀγάπη, προσφορά

Ἐλᾶτε νὰ γκρεμίσουμε τὰ τείχη

Τά χέρια μας ψηλὰ νὰ ἑνώσουμε γερὰ

Γέφυρες φτιάξαμε ζωῆς στὰ σκότη

Ρόταρυ, θέληση, ἀγάπη, προσφορά.

(Ὁ Ὕμνος στὸ Ρόταρυ κυκλοφώρησε σὲ cd εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 75ῆς ἐπετείου ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὁμίλου μας. Τὸ ἐξώφυλλον τοῦ cd ἐφιλοτέχνησε ὁ γνωστὸς ζωγράφος Νικόλαος Φραντζολᾶς καὶ τὴν ἐπιμέλεια ἠχογραφήσεως καὶ παραγωγῆς εἶχεν ὁ Ροτ. Εὐάγγελος Πιτσιλαδῆς)

Ἡ Χορωδία τοῦ Δήμου Βούλας

 

- -        Σύ­ντο­μη εἰ­σή­γη­σις Προ­έ­δρου Δημητρίου Τσιμπούκη  -  Ἀ­πο­νο­μὴ ἀπὸ τὴν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κυρίαν Α. Ψαρούδα Μπενάκη

 

            Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, Κυ­ρί­α Πρό­ε­δρος, Κύ­ρι­οι Πρό­ε­δροι, Κύριοι Ὑπουργοί, Πα­νο­σι­ο­λο­γι­ώ­τα­τε, Κυ­ρί­ες καὶ Κύ­ρι­οι, Ὁ Ρο­τα­ρι­α­νὸς Ὅ­μι­λος Ἀ­θη­νῶν μὲ τὴν εὐ­και­ρί­αν τῆς συ­μπλη­ρώ­σε­ως τῶν 75 χρό­νων ἀ­πὸ τῆς ἱ­δρύ­σε­ώς του, θὰ ἤ­θε­λε νὰ τι­μή­ση ὅ­λους, ὅ­σους συ­νέ­βα­λαν καὶ ἐ­βο­ή­θη­σαν εἰς τὴν μέ­χρι τοῦ­δε προ­σπά­θει­άν του, ἰδιαιτέρως τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἐ­πει­δή, ὅ­μως, κά­τι τέ­τοι­ο θὰ ἦ­το ἀ­δύ­να­τον, λό­γῳ τοῦ με­γά­λου ἀ­ρι­θμοῦ, ἀ­πε­φά­σι­σε σὲ Γε­νι­κὴν Συ­νέ­λευ­σιν πρὸ τοῦ­το συ­γκλη­θεῖ­σαν, ποὺ ἦ­ταν ὁ­μό­φω­νη καὶ ἀ­πό­λυ­τα ὁ­μό­γνω­μη, νὰ τι­μή­ση τὴν ἀ­γά­πην καὶ τὴν βο­ή­θει­αν κά­ποι­ων σπου­δαί­ων φί­λων, ποὺ εὑ­ρέ­θη­σαν κο­ντύ­τε­ρα εἰς τὸ ἔρ­γον του­ μὲ τὴν ἀ­γά­πην τους καὶ τὴν θερ­μὴ συ­μπα­ρά­στα­σί τους. Τοὺς εὐ­χα­ρι­στοῦ­μεν ἀ­πὸ καρ­δι­ᾶς καὶ τοὺς πα­ρα­κα­λοῦ­με νὰ δε­χθοῦν τὸ σε­μνὸ Δί­πλω­μα καὶ τὸ ἀ­πέ­ριτ­τον Με­τάλ­λι­ον τοῦ Ὁ­μί­λου, μα­ζὶ μὲ τὴν εἰ­λι­κρι­νῆ ἀ­γά­πη μας, τὸν θαυ­μα­σμόν μας καὶ τὴν αἰ­ω­νί­αν εὐ­γνω­μο­σύ­νην μας. Πα­ρα­κα­λῶ τὴν Πρό­ε­δρον τῆς Βου­λῆς τῶν Ἑλ­λή­νων κυ­ρί­αν Ἄν­ναν Ψα­ρού­δα-Μπε­νά­κη νὰ θε­λή­ση νὰ ἐ­πι­δώ­ση τὶς τι­μη­τι­κὲς δι­α­κρί­σεις. (Ἀκολουθοῦν οἱ ἐπιδόσεις)

Ἄποψις τῶν ἐπισήμων

 

-         Λῆ­ξις ἐκ­δη­λώ­σε­ως ἀπὸ Πρόεδρον Δημήτριον Τσιμπούκην

            Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, Κύ­ρι­ε Πρό­ε­δρε τῆς Δη­μο­κρα­τί­ας τῆς Κύ­πρου, Κύ­ρι­ε πρ. Πρω­θυ­πουρ­γέ, Κύ­ρι­οι Ὑ­πουρ­γοί, Πα­νο­σι­ο­λο­γι­ώ­τα­τε Ἐκ­πρό­σω­πε τοῦ Μα­κα­ρι­ω­τά­του Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που, ἐ­ρί­τι­μες Κυ­ρί­ες καὶ ἀ­ξι­ό­τι­μοι Κύ­ρι­οι, φί­λοι τοῦ Ρο­τα­ρι­α­νοῦ Ὁ­μί­λου Ἀ­θη­νῶν,            Σᾶς εὐ­χα­ρι­στοῦ­με θερ­μό­τα­τα γι­ὰ τὴν τι­μη­τι­κὴ πα­ρου­σί­α σας εἰς τὸν ἑ­ορ­τα­σμὸν τῆς ση­με­ρι­νῆς ἐ­πε­τεί­ου. Εἶναι ἐπέτειος, ποὺ συμβολίζει τὴν σύνδεσι τῆς παραδόσεως μὲ τὴν ἐνεργό παρουσία τῶν Ἑλλήνων ροταριανῶν εἰς τὴν σύγχρονη κοινωνία. Ὅσοι ἐνστερνίζονται τοὺς σκοποὺς τοῦ Ρόταρυ δίνουν εἰς τὴν ζωὴ τους μιὰ εἰδικότερη χροιά, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν προσέγγισι τοῦ ἄλλου ἀνθρώπου μέσα ἀπὸ πλέγμα συναισθηματισμοῦ καὶ συστήματος ἀξιῶν. Καὶ εὐαισθητοποιεῖ ἀπέναντι εἰς τὶς ἀνθρώπινες ἀνάγκες, καὶ ἐενεργοποιεῖ τὴν θέλησι τῆς κοινωνικῆς προσφορᾶς. Ἔτσι, μέσα ἀπὸ αὐθεντικὲς ψυχικὲς διεργασίες, τὸ «οἰκεῖο» οἰκοδομεῖ τὸ «θέσμιο». Γιὰ τὴν δυνατότητα αὐτή, τῆς μεταβάσεως ἀπὸ τὸ «οἰκεῖο» εἰς τὸ «θέσμιο», εἶναι ὡραῖο καὶ προσιτὸ γιὰ κάθε ἁπλὸ ἄνθρωπο ἕνα γνωστὸ κείμενο τοῦ κοι­νωνιολόγου Alfred Schutz. Θὰ ἐπιδιώξω νὰ τὸ ἐκφράσω μὲ λίγες λέξεις. Οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, ποὺ σχετίζονται μὲ τὸ ἄ­το­μό μου, γράφει ὁ Schutz, ἡ κοινωνία, ταξινομοῦνται σὲ ὁμόκεντρες σφαῖρες, μὲ τὴν πλησιέστερη νὰ ἀφορᾶ τοὺς φίλους καὶ γνωστοὺς μου, καὶ τὴν ἀμέσως ἑπομένη φίλους τῶν γνωστῶν μου ποὺ δὲν γνωρίζω, ἀλλὰ ποὺ οἱ φίλοι μου εἶναι ἕ­τοι­μοι νὰ μὲ συστήσουν. Ἐνῶ σὲ ἑπόμενες σφαῖρες βρίσκονται συγγραφεῖς τῶν ὁποίων τὰ ἔργα διαβάζω καὶ ἴσως κά­ποτε γνωρίσω, ἀκόμη λειτουργοὶ τῆς πολιτείας ποὺ γνωρίζω ὡς ὀνόματα μόνον ἤ καὶ ἁπλᾶ ἀπὸ τὰ ἔργα τους, ἀλλὰ ὄχι προσωπικά. Καὶ ἡ ροὴ ἀπὸ τὸ οικεῖο πρὸς τὰ ἔξω συνεχίζεται, ὡς τὶς καθαρὰ ἀφηρημένες ἔννοιες τῶν θεσμῶν, ὅπως θὰ ἦταν π.χ. οἱ βουλευτὲς μιᾶς ἄλλης χώρας, ποὺ ἁπλᾶ γνωρίζω ὅτι ὑπάρχουν ἀλλὰ κατανοῶ χωρὶς δυσκολία τὸν λόγο ὑπάρξεώς τους. Καὶ πράγματι, θεσμοὶ ὅπως οἱ ὑποτροφίες ἀλλὰ καὶ πολλὲς ἄλλες δραστηριότητες τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν, ἀπηχοῦν αὐτὴ τὴν φυσικὴ ἐξέλιξι ἀπὸ τὸ συνιαθσηματικὰ οἰκεῖο πρὸς τὸ θέσμιο. Εἶναι, ὅμως, νοητὴ καὶ ἡ ἀντίστροφη ἐπίδρασι, ἀπὸ τὸ θέσμιο πρὸ τὸ οἰκεῖο, ἡ ὁποὶα κατ’ἐξοχὴν καλλιεργήθηκε σήμερα μὲ τὴν ἐκλεκτὴ παρουσία σας. Ὅτι, ἑπομένως, τόσο τὰ λαμπρὰ παραδείγματα κοινωνικῆς προσφορᾶς τῶν τιμωμένων σήμερα προ­σώ­πων, ὅσο καὶ ἡ ἱστορικὴ ἀναφορὰ τοῦ ἔργου τοῦ Ὁμίλου ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο, θὰ συντελέσουν σὲ ἰσχυρότερη ἐ­νερ­γο­ποίησι τῶν μελῶν καὶ φίλων τοῦ Ὁμίλου ἐφεξῆς, αὐτὸ εἶναι βέβαιον. Ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν συμπλήρωσε 75 χρό­­νια ζωῆς. Ἡ προσωπικὴ μου μνήμη καλύπτει τὸ 1/3 περίπου τῆς περιόδου αὐτῆς, ἐνῶ κάποιων συναδέλφων δια­τρέ­χει τὸ ½ καὶ πλέον. Τὸ διάστημα δὲν εἶναι λίγο, καὶ εἶναι ἱκανὸ μὲ κάποιο μέτρο αὐτοσυγκέντρωσης νὰ ἀφομοιώση σὲ μιὰ κοινὴ πνευματικὴ «θέα» ἀξιες ποὺ ἔχουν ἔντονα διαφοροποιηθεῖ μέσα στὰ χρόνια αὐτά, διατηρῶντας τὸν κοινὸ πα­ρο­νομαστὴ ποὺ ὅλοι ἐννοοῦμε σήμερα μέσα ἀπὸ τὴν ἰδεολογία τοῦ Ρόταρυ. Στρέφοντας, λοιπόν, τὸ περισκόπιο τοῦ χρό­νου ἄλλο τόσο πίσω καὶ συνδυάζοντας βιώματα προγονικῶν πλέον παραδόσεων ποὺ καθένας διατηρεῖ μέσα του ἀπὸ ποι­κῖλλες ἄλλες αἰτίες, καὶ συνδυάζοντας αὐτὰ μὲ τὶς ἀξίες τοῦ Ρόταρυ, μὲ τὴν διάστασι π.χ. τῆς φιλαλληλίας ὅπως τὴν γνωρίζομε σήμερα καὶ ὅπως μποροῦμε νὰ τὴν ἐκτιμήσομε γιὰ τὶς δεκαετίες τοῦ ’30, τοῦ ’40 καὶ τοῦ ’50, μέσα ἀπὸ τὴν γε­νικώτερη γνώση μας γιὰ τὶς ἐποχὲς ἐκεῖνες, αὐτὸ εἶναι ποὺ προσδίδει τὸ ἰδιαίτερο ποιὸν τῆς σημερινῆς ἐκδηλώσεως. Ἤμουν μάρτυς μιᾶς ἁπλῆς οἰκογενειακῆς σκηνῆς πρὶν λίγα χρόνια. Ὅταν μιὰ κοπέλλα ἐπέ­στρεφε συγκινημένη ἀπὸ τὴν παράστασι τοῦ «Τιτανικός», ὁ πατέρας της θυμήθηκε αἴφνης καὶ τῆς εἶπε ὅτι ἡ προγιαγιὰ της εἶχε ταξειδέψει τὴν ἴδια ἐποχὴ μὲ ἀνάλογο πλοῖο καὶ ὅτι τοῦ εἶχε διηγηθεῖ ἀπὸ προσωπικὲς της μνῆμες στοιχεῖα εἰδησεογρφίας τῆς ἐποχῆς. Τὸ βλέμμα της πῆρε τότε μιὰ ἄλλη ζωντάνια, προδίδοντας μιὰ γνήσια παλινδρόμησι μεταξὺ τοῦ βιωματικὰ οἰκείου καὶ τῶν ἐντυπώσεως τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Ἡ συλλογικὴ συνείδησι ποὺ διατρέχει χρόνο εἶναι δικὴ μας σήμερα, πλουτίζοντας συ­ναισθήματα καὶ πεποιθήσεις, πλουτίζοντας ἐν κατακλείδι τὸ «εἶναι» μας καὶ τὴν δύναμι τῆς κοινωνικῆς προσφορᾶς. Καὶ ἡ τόσο ὑποβλητικὴ παράδοσις τῆς αἰθούσης ποὺ ἐπιλοξένησε τὴν σημερινὴ ἐκδήλωσί μας, τὸ ὑπογραμμίζει αὐτό. Εὐ­χό­με­θα ἀ­πὸ βά­θους καρ­δί­ας νὰ ἔ­χε­τε ὑ­γεί­αν, προ­σω­πι­κὴν καὶ οἰ­κο­γε­νει­α­κὴν εὐ­τυ­χί­αν, μό­νι­μον καὶ ἔ­ντο­νον δη­­μι­ουρ­γι­κὴν πα­ρου­σί­αν εἰς τὰ δρώ­με­να τοῦ τό­που μας καὶ κάθε ευλογία Θε­οῦ εἰς τὴν ζω­ὴν σας. Σᾶς εὐχαριστῶ πάρα πολύ.

 

 

- -        Ἐ­θνι­κὸς Ὕ­μνος – Λῆξις ἐκδηλώσεως

Ἄποψις τοῦ Προεδρείου μὲ τὸν καταπληκτικὸν διάκοσμον

Τὸν σημαιοστολισμὸν ἐφρόντισε ὁ Ροτ. Ἀναστάσιος Λαμπρόπουλος,

Διευθυντὴς τῆς γνωστῆς Ἑταιρείας «ΗΛΙΑΣ ΚΟΚΚΩΝΗΣ»

 

 

 

Ἀνακήρυξις τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας

Κυρίου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Εἰς ΕΠΙΤΙΜΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΗΣ 75ΕΤΙΑΣ ΤΟΥ

ΡΟΤΑΡΙΑΝΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

 

Εἰς τὰ πλαίσια τοῦ περίλαμπρου Ἑορτασμοῦ τῆς 75ετίας τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν, εἶχαν τεθεῖ ὡρισμένοι στόχοι, ποὺ θὰ ἀκτινοβολοῦσαν καὶ θὰ ἔδιναν τὴν πρέπουσα εἰκόνα εἰς τὴν ἱστορικὴν αὐτὴν στιγμὴν τοῦ Ὁμίλου μας. Ἕνας ἐκ τῶν στόχων αὐτῶν ἀ­φο­ροῦ­σε τὸν σκοπὸν τοῦ ἑ­ορ­τα­σμοῦ αὐ­τοῦ ὄ­χι μό­νον εἰς τὴν ρο­τα­ρι­α­νὴ κοι­νό­τη­τα, ἀλ­λὰ καὶ τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ κοινωνία ἐν γέ­νει. Καὶ ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἦταν ὄχι μόνον ὁ ἑορτασμὸς αὐτὸς καθ’ἑαυτός, ἀλλὰ καὶ ἡ προβολὴ ἀνθρώπων ποὺ συμμετεῖχαν εἰς τὴν ζωὴ τοῦ Ὁμίλου. Εἰς τὰ πλαί­σι­α τῆς προ­βο­λῆς αὐ­τῆς ἐ­τέ­θη­σαν δύο σημαντικοί πα­ράγοντες. Ὁ πρῶτος ἦταν νὰ τιμηθῆ μὲ τὴν διάκρισιν τοῦ Ἐπιτίμου Προέδρου τοῦ Ὁμίλου μας μιὰ σημαντικὴ προσωπικότητα τῆς ἑλλη­νι­κῆς κοινωνίας καὶ ὁ δεύτερος  νὰ τι­μη­θοῦν μὲ τὸ Χρυσοῦν Μετάλλιον καὶ Δίπλωμα τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν ἐξέχουσες προσω­πι­κό­τη­τες τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς κοι­νω­νί­ας, ποὺ εἶχαν βοηθήση τὸν Ὅμιλον καὶ εἶ­χαν συμπαρασταθῆ εἰς τὸ ἔργον του καθ’οἱονδήποτε τρόπον.

Ἡ ὕ­ψι­στη δι­ά­κρι­σι τοῦ τίτ­λου τοῦ Ἐ­πι­τί­μου Προ­έ­δρου τοῦ Ρο­τα­ρι­α­νοῦ Ὁ­μί­λου θὰ ἔ­πρε­πε νὰ ἀ­πο­δο­θῆ σὲ μι­ὰ προ­σω­πι­κό­τη­τα, ποὺ δὲν θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ ἦ­ταν ἄλ­λη πα­ρὰ ἡ Α.Ε. ὁ Πρό­ε­δρος τῆς Ἑλ­­λη­νι­κῆς Δη­μο­κρα­τί­ας κύ­ρι­ος Κων­στα­ντῖ­νος Στε­φα­νό­που­λος. Ἔ­τσι, με­τὰ σύμ­φω­νον γνώ­μην τοῦ Δ.Σ., ἄρ­χι­σε ὁ σχε­δι­α­σμὸς τῶν ἐ­πα­φῶν τῆς Γραμ­μα­τεί­ας τοῦ Ὁ­μί­λου καὶ τῆς Δι­ευ­θύν­σε­ως Ἐ­θι­μο­τυ­πί­ας τῆς Προ­ε­δρί­ας τῆς Δη­μο­κρα­τί­ας. Ἡ προ­σπά­θει­α αὐ­τὴ ἐ­πε­τεύ­χθη μὲ τὴν ἀ­πο­δο­χὴν τῆς τι­μη­τι­κῆς αὐ­τῆς δι­α­κρί­σε­ως ἐκ μέρους τῆς Α.Ε. τοῦ Προέδρου κυρίου Κωνσταντίνου Στεφανοπούλου καὶ μὲ τὴν ἐ­πί­ση­μη συ­νά­ντη­σι Του μετὰ τοῦ Δι­οι­κη­τι­κοῦ Συμ­βου­λί­ου τοῦ Ὁ­μί­λου μας εἰς τὸ Προ­ε­δρι­κόν Μέ­γα­ρον. Ἡ­μέ­ρα Τε­τάρ­τη, 5 Μαΐ­ου 2004.

Ἦταν μι­ὰ ση­μα­ντι­κὴ στι­γμὴ γι­ὰ τὰ μέ­λη τοῦ Συμ­βου­λί­ου, ποὺ ἐκ­προ­σω­ποῦσαν τὸν Ρο­τα­ρι­α­νὸν Ὅ­μι­λον Ἀ­θη­νῶν. Ὅ­λοι τους ἔ­νοι­ω­θαν δέ­ος μὲ τὴν προ­ο­πτι­κὴν αὐ­τῆς τῆς συ­να­ντή­σε­ως μὲ τὸν Ἀ­νώ­τα­τον Ἄρ­χο­ντα τῆς Πο­λι­τεί­ας. Εἰς τὰ πρό­σω­πα ὅ­λων ἦ­ταν ἔκ­δη­λα ζω­γρα­φι­σμέ­να τὰ αἰ­σθή­μα­τα χα­ρᾶς, ἱ­κα­νο­ποι­ή­σε­ως, ὑπερηφάνειας καὶ ἀ­γω­νί­ας. Κα­τὰ τὴν δι­άρ­κει­αν τῆς συ­να­ντή­σε­ως, ὁ Πρό­ε­δρος κ. Στε­φα­νό­που­λος ἐ­νη­με­ρώ­θη­κε πλή­ρως γι­ὰ τὴν δο­μὴ καὶ τὴν λει­τουρ­γί­αν τοῦ Ρο­τα­ρι­α­νοῦ Ὁ­μί­λου Ἀ­θη­νῶν κα­θὼς γι­ὰ τὴν ἐν γέ­νει λει­τουρ­γί­ᾳ τοῦ Δι­ε­θνοῦς Ρό­τα­ρυ. Ἔ­δει­ξε ἰ­δι­αί­τε­ρον ἐν­δι­α­φέ­ρον γι­ὰ τὰ  προ­γράμ­μα­τα ποὺ ἐφαρμόζει ὁ Ὅμιλος μας καὶ ἐ­ντυ­πω­σι­ά­σθη­κε ἀ­πὸ τὸ ἔρ­γον τοῦ Ρο­τα­ρι­α­νοῦ Ἱ­δρύ­μα­τος τοῦ Διεθνοῦς Ρόταρυ καὶ κυ­ρί­ως τὴν ἐκ­στ­ρα­τεί­α γι­ὰ τὴν ἐκ­κ­ρί­ζω­σι τῆς πο­λυ­ομ­μυ­ε­λί­τι­δος. Ὅ­λα τὰ μέ­λη τοῦ Ὁ­μί­λου, μὲ ἐ­πι­κε­φα­λῆς τὸν Πρό­ε­δρόν μας Δη­μή­τρι­ον Τσι­μπού­κην ἐ­νη­μέ­ρω­σαν πλή­ρως τὸν Πρό­ε­δρον κ. Στε­φα­νό­που­λον γι­ὰ τοὺς σκο­ποὺς καὶ τοὺς στό­χους τοῦ Δι­ε­θνοῦς Ρό­τα­ρυ πα­γκο­σμί­ως. Ἐν συ­νε­χεί­ᾳ, ὁ Πρό­ε­δρος μας Δημήτριος Τσιμπούκης ἐ­νε­χεί­ρι­σε τὸ Δί­πλω­μα τοῦ Ἐ­πι­τί­μου Προ­έ­δρου καὶ προ­σέ­φε­ρε τὸ σῆ­μα αὐ­τοῦ εἰς τὴν Α.Ε. τὸν Πρό­ε­δρον τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Δη­μο­κρα­τί­ας κύριον Κωνσταντῖνον Στεφα­νό­πουλον. Μι­ὰ ἱ­στο­ρι­κὴ στι­γμὴ γι­ὰ τὸν Ρο­τα­ρι­α­νὸν Ὅ­μι­λον Ἀ­θη­νῶν. Τὴν ἱ­στο­ρι­κὴν αὐ­τὴν συ­νά­ντη­σιν ἀ­πο­θα­νά­τι­σε ἐπιτυχῶς μὲ τὸν φα­κὸ του ὁ φω­το­γρά­φος κ. Πρό­δρο­μος Πα­πα­δό­που­λος, ποὺ ἐ­πὶ 30 καὶ πλέ­ον χρό­νι­α πα­ρα­μέ­νει ἕ­νας ἀ­κού­ρα­στος συ­νερ­γά­της καὶ φί­λος τοῦ Ὁ­μί­λου μας.

(Πηγή :  Δελ­τί­ον Ρ.Ο.Α. ἀρ. 43-44/4ης & 11ης Μαΐ­ου 2004)

Ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας καί Ἐπίτιμος Πρόεδρος Ρ.Ο.Α. κύριος Κωνσταντῖνος Στεφανόπουλος διαβάζει τό Δίπλωμα τῆς ἀνακηρύξεώς Του.

 

Ὁ Κύριος Πρόεδρος, γνώστης τῶν ροταριανῶν, καρφιτσώνει μέ χαρά καί χωρίς βοήθειαν τό σῆμα τοῦ Ἐπιτίμου Προέδρου.

 

Ἀναμνηστικόν τῆς 75ετίας διά τήν Α.Ε. τόν Πρόεδρόν μας Ροτ. Κωνσταντῖνον Στεφανόπουλον.

 

Ἀκόμη μιά ἀναμνηστική φωτογραφία μέ τόν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας καί Ἐπίτιμον Πρόεδρον Ρ.Ο.Α. κ. Κ. Στεφανόπουλον.

 
   

 

 

ΡΟΤΑΡΙΑΝΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ©