ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΕΙΣ | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | ΔΙΟΙΚΗΣΗ | ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ | ΙΣΤΟΡΙΑ | ΔΙΕΘΝΕΣ ΡΟΤΑΡΥ | ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ

 

 

Η 17η Εκδήλωση της απονομής του Βραβείου Leonardo DaVinci...

 
ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΡΓΟ
DA VINCI 2011
DA VINCI 2010
DA VINCI 2009
DA VINCI 2000
DA VINCI 1991
DA VINCI 1982
DA VINCI 1977
ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Περιοδικὸν τοῦ Ὁμίλου, Ἀρ. Δελτίου 48/7-9/6/1991)

 

ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΟΥ LEONARDO DA VINCI

ΑΘΗΝΑΙ, 8 ΙΟΥΝΙΟΥ 1991

ΘΕΑΤΡΟΝ ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ

 

Συναθλοθέται Ὅμιλοι :

 

ΑΘΗΝΩΝ, ΒΙΕΝΝΗΣ-RING, ΤΟΥΡ, ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ, ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ, ΒΥΡΤΣΜΠΟΥΡΓΚ, ΛΟΝΔΙΝΟΥ, ΜΑΔΡΙΤΗΣ

 

Τιμηθείς :

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΒΑΚΟΣ, Βιολονίστας

 

 

 

Προσφώνησις τοῦ Προέδρου τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν

Καθηγητοῦ Ροτ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ Α. ΡΑΠΤΗ

«... Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, Κύριοι Ὑπουργοί, Κυρίες καὶ Κύριοι, ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Ἀθηνῶν σᾶς ὑποδέχεται εἰς τὴν σημερινὴ του ἐκδήλωσιν μὲ αἰσθήματα χαρᾶς καὶ ἐγκαρδιότητος καὶ σᾶς εὐχαριστεῖ θερμότατα, ποὺ μὲ τὴν τιμητικὴν παρουσίαν σας λαμπρύνετε τὴν τελετὴν ἀπονομῆς τοῦ Πανευρωπαϊκοῦ Βραβείου Leonardo Da Vinci. Τὸ βραβεῖον αὐτὸ καθιερώθηκε πρὸ δεκαεπτὰ ἀκριβῶς ἐτῶν. Τὴν πρωτοβουλίαν εἶχεν ὁ Ροταριανὸς Ὅμιλος Φλωρεντίας, ὁ ὁποῖος καὶ ἐπρότεινε εἰς τοὺς Ὁμίλους τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Ἄμστερνταμ, Βύρτσμπουργκ, Μαδρίτης, Βρυξελλῶν, Λονδίνου, Βιέννης καὶ Τούρ νὰ συμμετάσχουν ἀπὸ κοινοῦ ὡς ἀθλοθέται τοῦ Βραβείου. Τὴν πρότασιν ἐδέχθημεν εὐχαρίστως ὅλοι καὶ καθωρίσθησαν οἱ ὅροι ἀπονομῆς ποὺ θὰ ἐγένετο κατ’ἔτος, κατὰ μῆνα Μάϊον ἤ Ἰούνιον ἐκ περιτροπῆς εἰς μίαν ἐκ τῶν ἐννέα πόλεων. Ὠνομάσθη Βραβεῖον Leonardo Da Vinci εἰς μνήμην τοῦ γίγαντος καλλιτέχνου καὶ ἐπιστήμονος τῆς Ἀναγεννήσεως καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ εἰδικὸν Μετάλλιον μετὰ Τιμητικοῦ ἐκ Περγαμηνῆς Διπλώματος, συνοδευομένου ἀπὸ σημαντικοῦ χρηματικοῦ ποσοῦ. Τὸ Βραβεῖον ἀπονέμεται εἰς ἀνερχόμενους ἐπιστήμονας ἤ καλλιτέχνας, ποὺ ἡ ὅλη ἐπίδοσις καὶ ἡ ἐργασία των ἐγγυᾶται τὴν ἐπιτυχῆ ἐξέλιξιν αὐτῶν. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ Βραβείου : Νὰ βοηθήση κυρίως ἠθικῶς, νὰ ἐνθαρρύνη τοὺς νέους καλλιτέχνας καὶ νὰ προβάλη τὸ ἔργον τους. Οἱ ὑποψήφιοι γιὰ τὸ Βραβεῖον ὡρίσθη ὅτι ἔπρεπε : 1) Νὰ εἶναι ἡλικίας τὸ ἀνώτατον μέχρι 30 ἐτῶν, 2) Νὰ ἔχουν σπουδάσει μὲ ὅ,τι ἠσχολήθη ὁ Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι. Εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπιτυχὴς ἡ καθιέρωσις τοῦ Βραβείου αὐτοῦ ὑπὸ τῶν ἐννέα Ροταριανῶν Ὁμίλων, ποὺ φέρει τὸ ὄνομα τοῦ μεγάλου τέκνου τῆς Ἀναγεννήσεως, διότι ἡ κορυφαία καλλιτεχνικὴ μεγαλοφυΐα τοῦ Ντὰ Βίντσι τιμᾶται, ἀλλὰ συγχρόνως τιμῶνται εἰς τὴν ἐποχὴν μας αἱ ἐπιστῆμαι καὶ αἱ τέχναι εἰς τὸ πρόσωπον νέων ἀνθρώπων, ποὺ ἀγωνίζονται διὰ νὰ ἐπιτύχουν ἕνα καλύτερο καὶ εὐτυχέστερο μέλλον. Κυρίες καὶ Κύριοι, ἡ Ροταριανὴ Ἰδεολογία δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ἕνας πρακτικὸς τρόπος ζωῆς ποὺ στηρίζεται σὲ δύο βασικές – γιὰ κάθε ἄνθρωπο, Ροταριανὸν ἤ ὄχι, ἀλλὰ πάντως ἀληθινὸ Χριστιανό - ἀρχές : Τὴν ἀνιδιοτελῆ προσφορὰν ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸν συνάνθρωπο καὶ τὴν ἀνάπτυξιν φιλικῶν σχέσεων μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους πρὸς ἐπικράτησιν τῆς εἰρήνης εἰς τὸν πλανήτην μας. Πανανθρώπινη συμμαχία ἀγάπης ὠνόμασαν τὸ Ρόταρυ καὶ εἶναι ἡ κυριολεξία, ὅταν ὁ σκοπὸς τοῦ ἰδεώδους εἶναι νὰ ἐπιτύχη τὴν ἐναρμόνησιν τῶν Ἐθνοτήτων, τῶν φυλῶν καὶ νὰ βοηθήση εἰς τὴν κατανόησιν καὶ τὸν ἀμοιβαῖον σεβασμόν, ποὺ ὁδηγοῦν εἰς ἕναν κόσμον δίκαιον, ἱκανὸν νὰ ἐξασφαλίζη δι’ὅλους εἰρήνην καὶ ἀγάπην. Ἀγάπην πρὸς τὸν συνάνθρωπον, ἀφοῦ μάλιστα ἔχει ρυθμίσει ὁ Ροταριανὸς τοὺς παλμοὺς τῆς καρδιᾶς του μὲ τοὺς παλμοὺς τῆς Πατρίδος. Ἡ ἔνθερμη ἀγάπη πρὸς αὐτήν, ἀκριβέστερα τὸ πᾶθος γιὰ τὴν ἱερότητά της καὶ ἡ συνεχὴς ἀνταπόκρισις πρὸς τὸ πρὸς αὐτὴν χρέος, εἶναι ἐκεῖνα ποὺ μετροῦν τὴν ποιότητα τῆς προσωπικότητός του. Καί βέβαια ἡ μετὰ πάθους συμπαράστασις πρὸς τοὺς νέους μας. Καὶ ἡ σημερινὴ μας ἐκδήλωσις τοποθετεῖται εἰς τὰ προαναφερθέντα πλαίσια καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἀγάπην πρὸς τοὺς νέους μας. Τοὺς νέους ἐκείνους, ποὺ μακρὰν ἀλλοτρίων ἐνασχολήσεων, καλλιεργοῦν τὴν τέχνη καὶ τὴν ἐπιστήμη καὶ καλλιεργοῦνται συγχρόνως, προάγοντας τὶς ἐπιστῆμες καὶ ἀναπτύσσοντας τὶς τέχνες ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ εἰς δόξαν Θεοῦ. Ἕνας τέτοιος νέος μὲ ἔξοχον ἦθος, μὲ σπάνιο μουσικὸ ταλέντος, μὲ βαθειὰ ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο, μὲ ἀφοσίωσι γιὰ τὴν Πατρίδα καὶ πίστιν πρὸς τὸν Θεόν, εἶναι ὁ Λεωνίδας Καβᾶκος, ποὺ σήμερα ἐπαξίως τιμᾶται μὲ τὸ Βραβεῖον Leonardo Da Vinci. Ὁ Λεωνίδας Καβᾶκος εἶναι ἀναμφιβόλως μιὰ μουσικὴ δόξα, ποὺ ἀσφαλῶς θὰ τιμᾶ καὶ θὰ προβάλλει τὴν Ἑλλάδα μας γιὰ πολλά-πολλά χρόνια διεθνῶς. Κυρίες καὶ Κύριοι, σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμότατα γιὰ τὴν τιμητικὴ παρουσίαν σας εἰς τὴν σημερινὴν τελετή. Ὁ οἰκουμενικὸς καὶ πανανθρώπινος στόχος τοῦ βραβείου, εὐρύνουν τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν σημασίαν του καὶ αὐξάνουν τὶς ὑποχρεώσεις του. Κυρίες, δεσποινίδες καὶ Κύριοι, σᾶς εὐχαριστῶ ποὺ μαζὺ μας τιμᾶτε μὲ τὴν παρουσίαν σας καὶ τὸν Λεωνίδα Καβᾶκο καὶ τὸν Ροταριανὸν Ὅμιλον Ἀθηνῶν. Ἀγαπητοὶ Συνάδελφοι τῶν Ὁμίλων Βύρτσμπουργκ, Λονδίνου, Ἄμστερνταμ, Φλωρεντίας, Βιέννης, Τούρ, Μαδρίτης καὶ Βρυξελλῶν σᾶς εὐχαριστῶ γιατὶ διανύσατε χιλιάδες χιλιόμετρα γιὰ νὰ παραστῆτε εἰς τὴν σημερινὴν τελετήν. Νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι τὸ Βραβεῖον, ποὺ σήμερα ἀπὸ κοινοῦ ἀπονέμομεν, καταξιώνεται κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Γιατὶ αὐτὴ ἡ χώρα, ποὺ σᾶς ὑποδέχεται ἐγκάρδια καὶ μὲ αἰσθήματα ἀληθινῆς φιλίας, ὑπῆρξε τὸ λίκνον καὶ ἡ τροφὸς τῶν ἐπιστημῶν, τῶν τεχνῶν καὶ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ. Καλῶς ὡρίσατε. ...»

 

Χαιρετισμὸς τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης κυρίου ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

«... Ἀποτελεῖ γιὰ μένα, Κυρίες καὶ Κύριοι, ὑψίστη τιμή, ὅτι ἔχω τὸ προνόμιον νὰ ἀπονείμω ἕνα μεγάλο βραβεῖον, τὸ βραβεῖον Leonardo Da Vinci, ποὺ ἔχουν θεσπίσει 9 εὐρωπαϊκὲς χῶρες, σὲ ὅσους ἀνοίγουν δρόμο γιὰ τὴν πρόοδο, τὴν ἐπιστήμη καὶ τὸν ἀνθρωπισμό. Εἶναι, ὅμως, ἐπίσης καὶ χαρὰ μεγάλη καὶ χαρὰ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, γιατὶ γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ τιμήσωμε ἕνα μεγάλο Ἕλληνα καλλιτέχνη, ὁ ὁποῖος τὴν ὥρα αὐτὴ τιμᾶ τὸ ὄνομα τῆς χώρας μας σ’ὅλον τὸν κόσμον, τὸν Λεωνίδα Καβᾶκον. Θέλω διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νὰ εὐχαριστήσω ἰδιαίτερα τὴν ὁμάδα τῶν Ροταριανῶν ποὺ εἶχε καὶ τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν διάθεσιν νὰ ἀναπτύξει αὐτὴν τὴν δραστηριότητα γενικώτερα καὶ εἰδικώτερα σ’αὐτὸν τὸν τομέα. Εἶναι σ’ὅλους μας γνωστὸ τὸ ἔργο τοῦ Ρόταρυ καὶ ξεχωριστὰ γνωστὸ στὴν Ἑλλάδα. Τὴν ὥρα αὐτὴ θυμᾶμαι τὸν ἱδρυτὴ τοῦ Ρόταρυ, τὸν Paul Harris,  ὁ ὁποῖος ἔλεγε : «Εἶμαι ἕνας, δὲν μπορῶ νὰ τὰ κάνω ὅλα. Ὅμως, πρέπει νὰ κάνω καὶ θὰ κάνω κάτι». Μὲ στίχους μᾶς τὸ εἶπε καὶ ὁ δικὸς μας ποιητής, ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς : «Φτάνει μιὰ φλόγα, μιά ψυχή. Ἐσὺ φτάνεις, ἐγὼ φτάνω νὰ δώσουμε νόημα στῶν πολλῶν τὴν ὕπαρξιν. Ἕνας φτάνει». Εἴμαστε σήμερα εὐχαριστημένοι, διότι ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα προσέρχονται ἐπιτυχῶς στὸν διεθνῆ στίβο τῆς πνευματικῆς καὶ καλλιτεχνικῆς δημιουργίας πολὺ περισσότεροι ἀπ’ὅσους ἐμεῖς θὰ ὑπολογίζαμε. Εἶναι ἐξαιρετικὰ εὐχάριστο τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχομε συγκεντρωθεῖ στὸ μνημεῖο αὐτὸ τοῦ Ἡρώδου Ἀττικοῦ, καὶ δίπλα στὴν Ἀκρόπολη, τὴν ἀνυπέρβλητη αὐτὴ δημιουργία, μπροστὰ στὴν ὁποία ἡ ἀνθρωπότητα σκύβει τὸ κεφάλι, σ’αὐτὴν τὴν συντριπτικὴ δημιουργία, ἡ ὁποία τοὺς ἀπογόνους θὰ τοὺς στεροῦσε ἀπὸ τὴν δυνατότητα νὰ ὑψώσουν τὸ κεφάλι τους νὰ συγκριθοῦν. Καὶ ὅμως στὴν Ἑλλάδα ὁ Μέγας Πᾶν δὲν ἀπέθανε. Καὶ τώρα ἀκόμη εἴμαστε σὲ θέση νὰ δημιουργοῦμε καὶ νὰ προσφέρουμε. Θὰ ἤθελα, γιὰ νὰ τελειώσω ἀκριβῶς, νὰ σᾶς θυμίσω κάτι ποὺ μᾶς τὄδωσε ὡς συμβουλὴ ὁ Πλάτων καὶ ποὺ ἔχω τὴν βεβαιότητα ὅτι τὸ τηρήσαμε καὶ προσπαθοῦμε νὰ τὸ τηρήσουμε : «Ἀνδρὶ οἱομένῳ τι εἶναι οὔκ ἐστὶν αἴσχιον οὐδέν, ἤ παρέχει ἑαυτὸν τιμώμενον, μὴ δὲ ἑαυτὸν ἀλλὰ διὰ τὴν δόξαν τῶν προγόνων». Ἐλπίζω ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ εἴμαστε σὲ ἀκόμη καλύτερη θέση μέσα στὰ εὑρύτερα πλαίσια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητας καὶ τῆς Εὐρώπης, νὰ προσφέρουμε πολλὰ στὸν πνευματικό, καλλιτεχνικὸ καὶ ἐπιστημονικὸ τομέα καὶ παράλληλα νὰ βοηθήσουμε ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ τὴν ἴδια τὴν Εὐρώπη νὰ ἀποκτήσει τὴν ταυτότητά της καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ στὴν Ἑλλάδα, στὴν Ἑλλάδα μας, νὰ ξαναδώσουμε τὰ φτερά, τὰ φτερὰ τὰ πρωτινὰ της τὰ μεγάλα. Εὐχαριστῶ.  ...»

 

Παρουσίασις τοῦ τιμωμένου  ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΒΑΚΟΥ ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς L.D. Vinci τοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν καὶ Διοικητοῦ Περιφερείας Ροτ. Ἀλέκου Κωνσταντίνη

«... Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, Κύριοι Ὑπουργοί, Κυρίες καὶ Κύριοι, ὡς ὑπεύθυνος τοῦ Ρόταρυ εἰς τὴν Ἑλλάδα καλωσορίζω ἐγκάρδια τοὺς ἐπιφανεῖς ξένους μας, ποὺ συμμετέχουν εἰς τὴν ἐκδήλωσιν αὐτὴν καὶ συγχρόνως συγχαίρω θερμότατα τὸν Ροταριανὸν Ὅμιλον Ἀθηνῶν γιὰ τὴν ἔξοχη πρωτοβουλίαν του, ποὺ τιμᾶ τὸ Ρόταρυ καὶ τὴν Πατρίδα μας καὶ προβάλλει καὶ τὰ δύο μὲ τὴν ἐκδήλωσιν αὐτὴν εἰς ὁλόκληρο τὸν κόσμον. Ἡ χαρὰ καὶ ἡ συγκίνησις τῶν Ἑλλήνων Ροταριανῶν εἶναι πολὺ μεγάλη, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ Κρίσεως τῆς ὁποίας εἶχα τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω, δι’ ὁμοφώνου ἀποφάσεώς της ἀπονέμει τὸ βραβεῖον αὐτὸ εἰς τὸν νεαρὸν Ἕλληνα Βιολονίστα Λεωνίδα Καβᾶκον,  23 ἐτῶν. Ἔτσι, τὸ Βραβεῖον Leonardo Da Vinci, ποὺ ἀθλοθετήθηκε ἀπὸ τοὺς Ροταριανοὺς Ὁμίλους Ἀθηνῶν, Ἄμστερνταμ, Βιέννης, Λονδίνου, Βύρτσμπουργκ, Μαδρίτης, Φλωρεντίας, Τούρ καὶ Βρυξελλῶν, γίνεται ἡ γέφυρα ποὺ συνδέει ἐννέα λαοὺς τῆς Εὐρώπης. Ἀλλά, καίτοι ὁ νεαρὸς Λεωνίδας εἶναι σχεδὸν ἄγνωστος εἰς ὅλους μας, μιὰ καὶ ἡ φήμη του ἔχει ξεπεράσει τὰ ὅρια τῆς Πατρίδος μας, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀναφερθῶ, σύντομα, σὲ βιογραφικὰ στοιχεῖα τοῦ Καλλιτέχνη, ποὺ δείχνουν γιατὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Βραβείου ὁμοφώνως ἐπέλεξε τὸν Λεωνίδα Καβᾶκο. Ὁ Λεωνίδας Καβᾶκος ἀπὸ πολὺ μικρὴ ἡλικία ἔδειξε τὴν ἀγάπην του γιὰ τὴν μουσική. Ὁ πατέρας του ἦταν ὁ πρῶτος δάσκαλός του. Ἀργότερα διδάσκεται στὸ Ἑλληνικὸ Ὠδεῖο, ὅπου σπουδάζει μὲ ὑποτροφία καὶ παίρνει δίπλωμα μὲ πρῶτο βραβεῖο παμψηφεῖ καὶ μὲ χρυσὸ μετάλλιο ποὺ δόθηκε γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τὴν ἵδρυσι τοῦ Ὠδείου. Τὸ 1984 ἐμφανίζεται γιὰ πρώτη φορὰ στὸ Φεστιβάλ Ἀθηνῶν καὶ ἀργότερα στὸ «Φεστιβάλ Elidem» τῶν Καννῶν, ὅπου ἀποκαλέστηκε «Μεγάλος Ἄρχοντας τοῦ βιολιοῦ». Τὸ 1985 κερδίζει πρῶτο βραβεῖο καὶ χρυσὸ μετάλλιο στὸν διεθνῆ διαγωνισμὸ «Sibelius». Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ διαγωνισμοῦ Paganini,  ὁ διάσημος μαέστρος Ferari μετὰ τὴν βράβευσί του, δήλωσε στοὺς ἀνταποκριτὲς εὐρωπαϊκῶν ἐφημερίδων : «Ὁ Καβᾶκος εἶναι γιὰ τὸ βιολὶ ὅ,τι πιὸ ψηλὸ μπορεῖ νὰ ἀγγίξη ἡ ἀνθρώπινη φαντασία». Μερικὲς ἀπὸ τὶς ὀρχήστρες ποὺ ἔχει συμπράξει σὰν σολίστ εἶναι : Ἡ Συμφωνικὴ τοῦ Σικάγου, τῆς Βαλτιμόρης, τοῦ Σαίντ Λούϊς, τῆς Ἰνδιανάπολης, τῆς Σάντα Μπόρμπαρα, τοῦ Σιάτλ, ἡ National τῆς Οὐάσινγκτων, ἡ American  τῆς Νέας Ὑόρκης, ἡ Συμφωνικὴ τοῦ Βερολίνου καὶ ἡ Φιλαρμονικὴ τῆς Στουργάρδης, τοῦ Ἐλσίνκι, τοῦ Λονδίνου, τῆς Μόσχας. Μὲ τὴν Ἐθνικὴ ὀρχήστρα τῆς Ἱσπανίας, τὴν Ἐθνικὴ ὀρχήστρα καὶ ὀρχήστρα δωματίου τῆς Σκωτίας, τὴν Κρατικὴ τῆς Οὐγγαρίας, τὴν ὀρχήστρα δωματίου τῆς Νορβηγίας καὶ τὴν ὀρχήστρα Halle τοῦ Μάντσεστερ καὶ ἔχει συνεργαστεῖ μὲ τοὺς μεγαλύτερους μαέστρους τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ Λεωνίδας Καβᾶκος ἔχει βραβευθεῖ  ἀπὸ πολλὲς πόλεις τῆς Εὐρώπης, τῆς Ἀμερικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς πατρίδος του γιὰ τὶς δραστηριότητές του ὡς σολίστ βιολιοῦ. Πρόσφατα βραβεύθηκε μὲ τὸ Βραβεῖο Σπύρου Μοντσενίγου ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν. Αὐτός, Κυρίες καὶ Κύριοι, εἶναι ὁ Λεωνίδας Καβᾶκος, ποὺ σήμερα τιμῶμεν καὶ ποὺ τὸ ἐκπληκτικὸν ταλέντο του τιμᾶ τὴν Ἑλλάδα διεθνῶς καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ὅλοι εὐχόμεθα ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας ὑγείαν καὶ πάντα δημιουργικὴν παρουσίαν εἰς τὸ διεθνὲς μουσικὸν στερέωμα. Εἴμεθα, βέβαιοι, πὼς ἡ ἀπονομὴ τοῦ βραβείου δὲν εἶναι μόνον τιμὴ γιὰ τὸν Λεωνίδα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας καὶ βεβαίως γι’αὐτὸ καθ’ἑαυτὸ τὸ Βραβεῖον Leonardo Da Vinci. Παρακαλεῖται ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης κύριος Ἀθανάσιος Κανελλόπουλος νὰ θελήση νὰ ἐπιδώση τὸ Βραβεῖον εἰς τὸν Λεωνίδα Καβᾶκον.  ...»

 

Ὁ βραβευθεὶς μὲ τὸ βραβεῖον Leonardo Da Vinci κ. Λεωνίδας Καβᾶκος εἶπεν :

«... Θέλω πάρα πολὺ λίγα νὰ πῶ. Ἄλλωστε δὲν ἔχω προγραμματίσει ὁμιλία. Εἶμαι τρομερὰ συγκινημένος ἀπὸ τὴν τιμὴ αὐτή, ἡ ὁποία μοῦ γίνεται, κυρίως σ’αὐτὸν τὸν χῶρο καὶ θέλω νὰ εὐχαριστήσω ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπέλεξαν γι’αὐτὸ τὸ βραβεῖον καὶ νὰ τονίσω ὅτι γιὰ μένα αὐτὸ τὸ βραβεῖον ἔχει τὴν σημασία τὴν ὁποίαν εἶχαν οἱ ἄνεμοι, τοὺς ὁποίους ἄφηνε ὁ Αἴολος ἔξω ἀπὸ τὸ ἀσκὶ του, ὅταν ὁ Ὀδυσσέας περιπλανιότανε γιὰ νὰ πάη στὴν Ἰθάκη. Εὐχαριστῶ.  ...»

 

Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Ἀθανάσιος Κανελλόπουλος ἐπιδίδει τὸ βραβεῖον εἰς τὸν κ. Λεωνίδαν Καβᾶκον

 

 

Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς L.d.Vinci τοῦ Ὁμίλου  Ἀθηνῶν κ. Ἀλέκος Κωνσταντίνης, ὁ κ. Λεωνίδας Καβᾶκος, ὁ κ. Ἀθανάσιος Κανελλόπουλος καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν Καθηγητὴς κ. Σωτήριος Ράπτης

 

ΡΟΤΑΡΙΑΝΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ©