ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΕΙΣ | ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | ΔΙΟΙΚΗΣΗ | ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ | ΙΣΤΟΡΙΑ | ΔΙΕΘΝΕΣ ΡΟΤΑΡΥ | ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ

 

 

Η 4η Εκδήλωση της απονομής του Βραβείου Leonardo DaVinci...

 
ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΡΓΟ
DA VINCI 2011
DA VINCI 2010
DA VINCI 2009
DA VINCI 2000
DA VINCI 1991
DA VINCI 1982
DA VINCI 1977
ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Περιοδικὸν τοῦ Ὁμίλου, Ἀρ. Δελτίου 42-44/19-4-1977)

 

ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΟΥ LEONARDO DA VINCI

ΑΘΗΝΑΙ, 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1977

ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

 

Συναθλοθέται Ὅμιλοι :

 

ΑΘΗΝΩΝ, ΒΙΕΝΝΗΣ-RING, ΤΟΥΡ, ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ,

 

Τιμηθέντες :

ΣΤΑΥΡΟΣ ΒΑΛΑΣΑΚΗΣ,

και

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ Γλῦπται

 

 

Προσφώνησις τοῦ Προέδρου τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν

Ροτ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ

«... Κύριε Δήμαρχε, Κύριοι Βουλευταί, Κύριοι Σύμβουλοι τῆς Ἰταλικῆς καὶ Αὐστριακῆς Πρεσβείας, Κυρίες καὶ Κύριοι, εἶναι γνωστὴ ἡ δημιουργικὴ μεγαλοφυΐα τοῦ Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι, ὥστε νὰ μὴν χρειάζεται νὰ ἀναφερθῆ κανεὶς εἰς τὸ ἐκπληκτικὸν ταλέντον του, εἰς τὶς πολλαπλὲς ἐπιδόσεις του καὶ εἰς τὴν κατὰ μοναδικὸν τρόπον δημιουργικὴν πνοήν, ποὺ ἐμφυσοῦσε σὲ κάθε τί, μὲ τὸ ὁποῖον ἠσχολεῖτο. Ὁ Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι ὑπῆρξε μιὰ πολύπλευρος μεγαλοφυΐα, ποὺ ἠσχολήθη μὲ τὴν ἴδιαν ἐπιτυχίαν μὲ τὶς Ἐπιστῆμες, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς καλὲς Τέχνες. Καὶ εἶναι φυσικὸν ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνας νὰ μᾶς συγκινεῖ ἰδιαιτέρως ἡ καλλιτεχνικὴ δημιουργία τοῦ μεγάλου αὐτοῦ τέκνου τῆς Ἀναγεννήσεως, διότι ἡ χώρα μας ὑπῆρξεν ἡ κοιτὶς καὶ τὸ λίκνον, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον ἐγεννήθη, ἐμεγάλωσε καὶ ἐμεγαλούργησε ἡ τέχνη καὶ μάλιστα ἡ γλυπτικὴ τέχνη. Ἡ ἀρχαία Ἑλληνικὴ Τέχνη δὲν στάθηκε ποτὲ ἀδιάφορη ἔναντι τῆς πραγματικότητος, τοῦ γύρω κόσμου ποὺ περιβάλλει τὸν ἄνθρωπον. Ἦταν πάντα ἀνθρωποκεντρική. Οὔτε ἡ στᾶσις τοῦ πνεύματος τῶν Ἑλλήνων ἀπέναντι εἰς τὴν Τέχνην ἦτο παθητική, ὑποτεταγμένη εἰς μοῖραν ἄγνωστον καὶ ἀνεξιχνίαστον. Ἡ στᾶσις τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος ἦταν ἐταστική. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς μοίρας τοῦ ἀνθρώπου ἦταν ὑπερήφανη. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Τέχνη, γέννημα αὐτοῦ τοῦ πνεύματος, στάθηκε ἀντίκρυ εἰς τὸν ἐξωτερικὸν κόσμον σὰν αὐτούσιον πλάσμα, ποὺ ἔχει τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν νὰ εἶναι διαφορετικὸ ἀπ’αὐτόν. Ἔχει τὴν ἐλευθερίαν νὰ δίδει, ἄλλοτε ὀλιγώτερα καὶ ἄλλοτε περισσότερα ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν ἤ καὶ τὰ δύο μαζί, καὶ λιγώτερα καὶ περισσότερα ἤ καὶ τίποτα, ἀνάλογα μὲ τὸ πῶς συλλαμβάνει κάθε φορὰ ὁ Ἕλλην τὸν κόσμον : «Ὄψις γὰρ ἀδήλων τὰ φαινόμενα» εἶπεν ὁ Ἀναξαγόρας καὶ ὁ Δημόκριτος. Αὐτὴν τὴν κυριαρχικὴν ἐλευθερίαν τῆς τέχνης ἀντίκρυ εἰς τὸν ἐξωτερικὸν κόσμον, ποὺ βαθύτερον κίνητρον ἔχει τὴν ἀπεριόριστη ἀναζήτησιν τῆς οὐσίας τῶν κοινῶν νόμων τοῦ κόσμου καὶ τοῦ πνεύματος, τὴν βλέπομε πραγματοποιημένην εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Τέχνην ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς καθαυτὸ δικῆς της ἱστορίας. Αὐτὴ ἡ ἐλευθερία ἔναντι τοῦ ἔξω κόσμου καὶ ἡ ἀναζήτησις τῆς οὐσίας τοῦ κόσμου καὶ τοῦ πνεύματος, εἶναι κυρίες καὶ κύριοι, τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ ἐφ’ ἑξῆς τῆς ἑλληνικῆς τέχνης, τὰ ὁποῖα καὶ παραλαμβάνουν κατὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἱστορίας διάφοροι λαοί, διὰ νὰ τὰ τοποθετήσουν ἄλλοτε αὐτούσια, ἄλλοτε κακοποιημένα καὶ ἄλλοτε πτωχὰ καὶ ἀτελῆ εἰς τὰ ἰδικὰ τους δημιουργήματα. Ἡ εὐτυχέστερη μεταφορὰ τῶν στοιχείων αὐτῶν τῆς ἑλληνικῆς Τέχνης, ἔγινε κατὰ τὴν περίοδον τῆς Ἀναγεννήσεως εἰς τὴν Δύσιν ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Ἄγγελον, τὸν Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι καὶ ἄλλους, δι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἐποχὴ αὐτῆ μᾶς συγκινεῖ ἰδιαιτέρως τοὺς Ἕλληνας. Τὴν χαρὰν καὶ τὴν συγκίνησιν τῶν Ἑλλήνων Ροταριανῶν ηὔξησεν ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Κρίσεως τῶν ὑποψηφίων διὰ τὸ Βραβεῖον Ντὰ Βίντσι, νὰ ἀπονεμηθῆ ἐξ ἡμισείας εἰς δύο Ἕλληνας καὶ μάλιστα Γλύπτας : Τὸν Κύριον Σταῦρον Βαλασάκην καὶ τὸν Κύριον Κωνσταντῖνον Παλαιολόγον. Ἔτσι τὸ Βραβεῖον Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι ποὺ ἀπονέμεται σήμερα ἀπὸ τοὺς Ὁμίλους Ἀθηνῶν, Βιέννης, Τοὺρ καὶ Φλωρεντίας γίνεται ἡ γέφυρα, ποὺ συνδέει δύο μεγάλες ἐποχές, ἀλλὰ καὶ τέσσαρες λαούς. Συναδέλφωσις τῆς Τέχνης, συναδέλφωσις τῶν λαῶν, δικαίωσις καὶ ἠθικὴ ἱκανοποίησις δύο νέων ἀνθρώπων, εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς κρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπονομῆς τοῦ Βραβείου Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι. Τὴν εὐχαριστοῦμεν θερμότατα διὰ τὴν εὔστοχον καὶ δικαίαν κρίσιν της, ποὺ τὴν καθιστᾶ εὐστοχωτέραν καὶ δικαιοτέραν ἡ ὑπάρχουσα εἰς τὸ πρακτικὸν δικαιολογία ἀπονομῆς : «Εἰς ἀναγνώρισιν τῆς ἐπιτυχοῦς ἐπιδόσεως αὐτῶν εἰς τὴν τέχνην τοῦ Ἀπελλοῦ καὶ εἰς ἐνίσχυσιν τῶν προσπαθειῶν των πρὸς καλλιτεχνικὴν αὐτῶν τελείωσιν». Κυρίες καὶ Κύριοι, κατὰ τὴν ὁμόφωνον κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ Βραβεῖον Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι ἀπονέμεται κατὰ τὸ ἥμισυ εἰς τὸν γλύπτην κύριον Σταῦρον Βαλασάκην καὶ κατὰ τὰ ἥμισυ εἰς τὸν γλύπτην κύριον Κωνσταντῖνον Παλαιολόγον. ...»

 

Παρουσίασις τῶν τιμωμένων  ΣΤΑΥΡΟΥ ΒΑΛΑΣΑΚΗ καὶ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν Ροτ. Ἰωάννου Τεγοπούλου

«... Ὁ Σταῦρος Ἀντωνίου Βαλασάκης ἐγεννήθη εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης τὸ 1937, ὅπου μετὰ τὰς βασικὰς σπουδὰς ἦλθεν εἰς Ἀθήνας. Κατόπιν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων ἐνεγράφη εἰς τὴν ἀνωτάτην Σχολὴν Καλῶν Τεχνῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ ἀπεφοίτησεν τὸ 1965. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν σπουδῶν του ἠναγκάσθη νὰ ἐργάζεται, διότι οἱ γονεῖς του εἶχον 6 παιδιὰ καὶ ἦτο ἀδύνατον νὰ τὸν βοηθήσουν εἰς τὰς σπουδὰς του. Παρ’ὅλας τὰς δυσχερείας ποὺ ἀντιμετώπισεν, εἰς τὴν Σχολήν, εἶχεν ἀρίστη ἐπίδοσιν καὶ ἐπροτάθη δι’ ὑποτροφίαν, τὴν ὁποίαν καὶ ἔλαβον ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Καθ’ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς φοιτήσεώς του (1960-1965) καὶ μετά, εἰργάζετο ὡς βοηθὸς εἰς τὸ ἐργαστήριον τοῦ καθηγητοῦ κυρίου Ἰωάννου Παππᾶ, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶχεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ μάθη πάρα πολλὰ πράγματα ἐπάνω εἰς τὴν Γλυπτικήν. Ἀφοῦ ἔλαβεν τὸ πτυχίον του εἰργάσθη ἐπὶ 3 ἔτη περίπου ὡς Γλύπτης εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μουσεῖον. Συγχρόνως μὲ τὰ περιωρισμένα μέσα ποὺ διέθετε ἐδημιούργησεν ἕνα ἰδικὸν του ἐργαστήριον, ὅπου μποροῦσε πλέον νὰ μετουσιώνη σὲ πραγματικότητα τὶς ἐσωτερικὲς καλλιτεχνικὲς του ἀνησυχίες καὶ ἐμπνεύσεις. Ἔχει λάβει μέρος εἰς 3 Πανελληνίους Ἐκθέσεις μὲ ἔργα του καθὼς ἐπίσης καὶ εἰς ἀρκετὲς ὁμαδικές. Πολλὰ ἔργα του ἔχουν ἀγορασθῆ ἀπὸ ἰδιώτας εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικόν. ...»

«... Ὁ κύριος Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος ἐγεννήθη εἰς τὸ Ροδολίβος Σερρῶν, ἐν ἔτει 1939.  Ἀφοῦ ἀποπεράτωσε τὰς γυμνασιακὰς σπουδὰς του μὲ βαθμὸν ἄριστα (19), εἰσήχθη κατόπιν ἐξετάσεων, εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Καλῶν Τεχνῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ὅπου ἐσπούδασεν Γλυπτικὴν καὶ Ζωγραφικήν. Εἰς τὴν γλυπτικὴν κυρίως μὲ τὸν Καθηγητὴν κ. Ἀθανάσιον Ἀπάρτην, εἰς τὴν Ζωγραφικὴν μὲ τοὺς καθηγητὰς κ. Ἀνδρέαν Γεωργιάδην καὶ Ἰωάννην Μόραλην. Ἀφοῦ ἀποπεράτωσε τὰς ἐν τῷ Πολυτεχνείῳ Σπουδὰς του, ἔλαβεν ὑποτροφίαν ἀπὸ τὴν «Ἑταιρείαν Μακεδονικῶν Σπουδῶν». Ἐμελέτησε τὰ εἰς μουσεῖα τῆς ἀλλοδαπῆς πολλὰ ἔργα τέχνης καὶ ἐγνώρισε τὴν τεχνοτροπίων πολλῶν καλλιτεχνῶν τῆς Εὐρώπης. Ἔργα του εὑρίσκονται εἰς ἀνώτατα πνευματικὰ ἱδρύματα ἐπίσης εἰς τὴν Ἐθνικὴν Πινακοθήκην Ἀθηνῶν, εἰς Μουσεῖα τῆς Εὐρώπης, τὴν Πινακοθήκην Δήμου Ἀθηναίων, τὴν Πινακοθήκην Δήμου Σερρῶν, τὴν Πινακοθήκην τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ καὶ Ἐπιστημῶν καὶ εἰς Πανεπιστήμιον τῆς χώρας μας. Ἐπίσης εἰς ἰδιωτικὰς συλλογᾶς τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Κυρίες καὶ Κύριοι, σᾶς ἀνέφερα δι’ὀλίγων τὰ βιογραφικὰ στοιχεῖα τῶν δύο καλλιτεχνῶν κυρίων Σταύρου Βαλασάκη καὶ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, εἰς τοὺς ὁποίους καθ’ὁμόφωνον κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπονέμεται τὸ Βραβεῖον Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι, ἀποτελούμενον ἐξ εἰδικοῦ Μεταλλίου μετὰ τιμητικοῦ ἐκ Περγαμηνῆς Διπλώματος καὶ συνοδευομένου ἐκ ποσοῦ 2.000.000 Λιρεττῶν εἰς ἑλληνικὰς δραχμάς. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ροταριανοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν συγχαίρει θερμότατα τοὺς δύο βραβευθέντας καλλιτέχνας καὶ τοὺς εὔχεται ἐκ βάθους καρδίας καὶ εἰς ἀνώτατα. ...»

 

Οἱ βραβευθέντες μὲ τὸ βραβεῖον Leonardo Da Vinci εἶπαν :

Σταῦρος Βαλασάκης : «... Κυρίες καὶ Κύριοι, βαθειὰ συγκίνησις καὶ ἀνέκφραστη εὐγνωμοσύνη πλημμυρίζουν τὴν ψυχὴ μου τόσον ἔντονα τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὥστε μὲ μεγάλην δυσκολίαν νὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθύνω πρὸς ὅλους Σᾶς, ποὺ συντελέσατε μὲ ὁποιοδήποτε τρόπον εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῆς εὐτυχισμένης αὐτῆς στιγμῆς, ἕνα μεγάλο, εἰλικρινές βγαλμένο ἀπὸ τὰ τρίσβαθα τῆς ψυχῆς μου «Εὐχαριστῶ». Τὸ εὐχαριστῶ αὐτὸ τὸ ἀπευθύνω πρὸς τοὺς τέσσερις Ροταριανοὺς  Ὁμίλους  Ἀθηνῶν, Βιέννης, Τούρ καὶ Φλωρεντίας, ποὺ καθιέρωσαν τὸ βραβεῖον αὐτὸ καὶ δίδουν ἔτσι τὴν εὐκαιρίαν σὲ νέους καλλιτέχνας νὰ μετουσιώνουν σὲ πραγματικότητα ὄνειρα καὶ ἐλπίδες. Εὐχαριστῶ θερμότατα ἀκόμη τὴν τιμητικὴν ἐπιτροπήν, ποὺ μὲ τὴν παρουσίαν της, ὄχι μόνον προσδίδει αἴγλην καὶ λαμπρότητα εἰς τὴν ὡραίαν αὐτὴν ἐκδήλωσιν, ἀλλὰ καὶ ἐνισχύει ἠθικῶς τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῆ. Τὸ ἴδιον θερμὰ καὶ ἐγκάρδια εὐχαριστῶ Σᾶς ὅλους, ποὺ μὲ τὴν παρουσία σας τιμᾶτε τοὺς τιμηθέντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς τιμήσαντας. Κυρίες καὶ κύριοι, ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ διάβα τῆς ζωῆς του, διατηρεῖ πάντα πολλὲς καὶ ποικίλες ἀναμνήσεις, ποὺ σφραγίζουν ἀνεξίτηλα τὸν βίον του καὶ αἰχμαλωτίζουν τὴν μνήμην του. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, πὼς ἡ πολυτιμώτερη, ἡ πιὸ σπάνια, ἡ πιὸ γοητευτικὴ καὶ πιὸ εὐτυχισμένη ἀνάμνησι τῆς ζωῆς μου, θὰ εἶναι ἡ σημερινὴ ἡμέρα, τὴν ὁποίαν ὀφείλω εἰς ὅλους Σᾶς καὶ τὴν ἀγάπην σας καὶ διὰ τὴν ὁποίαν σᾶς εὐχαριστῶ θερμά. Ἡ ἠθικὴ δύναμις τοῦ σημερινοῦ βραβείου, θὰ μὲ βοηθήσουν ἀσφαλῶς εἰς τὸν σκοπὸν τῆς ζωῆς μου : Τὴν ἀδιάσπαστον προσπάθειαν εἰς τὴν καλλιέργειαν τῆς τέχνης. ...»

Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος : «... Κυρίαι καὶ Κύριοι, ἡ ἀπονομὴ εἰς ἐμὲ τοῦ Διεθνοῦς Βραβείου «Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι» βαθυτάτην μοῦ προξένησε συγκίνησιν. Ἐκφράζω ἀπείρους εὐχαριστίας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Διεθνοῦς τότου Βραβείου καὶ ἀπευθύνω αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης εἰς ὅσους μὲ ἔκριναν ἄξιον τῆς ἀπονομῆς ταύτης. Ἡ ἠθικὴ σημασία τὴν ὁποίαν ἐγκλείει ἡ ἔννοια τοῦ Βραβείου τούτου καταυγάζει τὴν συνείδησιν κάθε τιμωμένου, ὁ ὁποῖος προϋποτίθεται ὅτι τείνει μὲ τὸ ἔργον του εἰς κάποιαν τελειότητα καθ’ ὑπόδειγμα πάντοτε τοῦ μεγαλοφυϊοῦς καὶ μοναδικοῦ εἰς δημιουργικότητα καλλιτέχνου καὶ διανοητοῦ τῆς Ἰταλίας. Ὁ βίος καὶ τὸ ἔργον τοῦ μεγάλου Λεονάρντο ντὰ Βίντσι ἀποτελοῦν παράδειγμα πνευματικῶν ἐπιτευγμάτων ἀνεπανάληπτον διὰ μέσου τῶν αἰώνων, εἰς ὅσους ἐπιχειροῦν συστηματικῶς νὰ μελετήσουν τὰ ἄφθαρτα θησαυρίσματα τῆς τέχνης καὶ τὰ ἀπύθμενα βάθη τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. Ὁ Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι ἀποτελεῖ πηγὴν ἀκένωτον ἐμπνεύσεων καὶ δημιουργίας διὰ κάθε καλλιτέχνην, διότι εἶναι ὁ καλλιτέχνης ἀριστουργημάτων παγκοσμίου σημασίας. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ σήμερον ἀπονεμόμενον βραβεῖον ἔχει ἰδιαιτέραν ἀξίαν καὶ ξεχωριστὴν σημασίαν καὶ νόημα διὰ τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῆ. Αὐτὸ τὸ νόημα, κυρίαι καὶ κύριοι, τὸ ἀντιλαμβάνομαι καλῶς καθὼς καὶ τὴν ἔξοχον τιμήν, ἡ ὁποία μοῦ γίνεται τὴν στιγμὴν αὐτήν. Δι’αὐτὸ καὶ σᾶς διαβεβαιῶ κατὰ τὸν ἐπισημότερον τρόπον, ὅτι μόνος στόχος καὶ μόνη ἐπιδίωξις εἰς τὴν ζωὴ μου θὰ εἶναι ἡ θεραπεία τῆς Τέχνης καὶ μόνον. Σᾶς εὐχαριστῶ. ...»

 

Ὁ Δήμαρχος Ἀθηναίων κύριος Ἰωάννης Παπαθεοδώρου ἐπιδίδει τὸ Βραβεῖον L.d. Vinci ἀπὸ κοινοῦ εἰς τοὺς Γλύπτας κ.κ. Σταῦρον Βαλασάκην (ἀριστερά) καὶ Κωνσταντῖνον Παλαιολόγον.

 

ΡΟΤΑΡΙΑΝΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ©